مرا هست کفشی ز عصر حجر / که میراث مانده ز جد پدر / شریک غمش بوده و شادیش / به پا کرده در جشن دامادیش

خدایش بیامرزد آن زنده یاد / که از خود هم این ارث بر جا نهاد
چو هی میبرم پیش هر پینه دوز / ز مغزش پریده است برق و فیوز!

بود چون که جان سخت چون کرگدن / بپوشم به هر گاه و بیگاه من
هر آنچه ز وزنش گویم کم است / که سنگین چنان کله رستم است

ز پایم بود چند سانتی گشاد / چو پاپوش افراسیاب و قباد
مرتب به پایم لخ لخ کند / ندارد چو کف پای من یخ کند

ز بس خورده اقسام واکس و پماد / مرا رنگ اصلش نیاید به یاد
ولی من ز بابای جنت پناه / شنیدم که رنگش بوده سیاه

بسی نعل خورده است بر تخت آن / شاه سم قاطر پادگان!
به هر سوی آن خورده صد دانه میخ / فرو میرود توی پایم چو سیخ

همی‌ترسم آخر به جرم قاچاق / که مامور گردد برایم براق
که این جزو آثار تاریخی است / چرا که خطوط تهش منحنی است

اگر عمر باقی است، سال دگر / سپارم من آن را به امواج بحر
که تا همچو زورق همراه باد / رود گویی اصلا ز مادر نزاد

و یا میزنم واکس بر رویه‌اش / گذارم سپس داخل موزه‌اش

نمیدونم
خیلیا به ما منتسبنو خودمون نمیدونیم
یه جورایی ریشه هستیم ....

وای یادم نبود...
#ریشه ...

اقتضای سنتونه
#

آره خب...

ندیدیم این چیزا رو ...
#گاه باید فقط تصور کرد...

زیادم تصورکنید میرید تو هپروت
هپرروتم عوالمی داره

نه والا...
ما همین یه عالمو که دیدیم برا خودمون و هفت پشتمون بسه...

شما هفت پشتو هفت پادشاهتونو دیدین
باز هم میتونید بیشتر ببینید

پادشاه؟ حرف سیاسی؟ من ؟
نُچ نمی فرماییم دیدن! ش.ملکه

دست بردن تو ضرب المثلا ؟
خوابِ هفت تا ملکه دیدن ؟
زیادم بد نیست ...

اتفاقا خیلی واج آراییش قشنگتره...

اصـــــــــــــــــــــــــــــــــــلنشم!
حالا یکی بیاد درستش کنه... عجبا!

شما حرفِ خودتونم میخواین تکذیب کنید ؟

در اینجا آری...
اصلا من خودم اعتراف می کنم #اینجا اشتباه کردم...
خوب شد؟

میخواستم به همه شاگرداتون خطاب بزنم بیان اینجا ببینن شما اعتراف به اشتباه کردین ولی دلم نیومد ...

فقط در این مورد
اونم چون شما ممکنه به راه اشتباه کشیده بشید بنا بر مصلحت ما تشخیص نُمودیم که اینگونه بفرماییم... آری...

شما رییس تشخیص مصلحتین په ؟

نه...
رئیس هیئت مدیره شون منم...

خوب هم سنا از احمد بزرگترین هم عمرا ...
حقتونه والا

اما من و احمد میشیم ندیدگان شما ...
البته بخاطر اینه که اسمارتیزاتونو برعکس می خورین یه کم رفتین تو کار بندری وگرنه ما تکیه بر جای شما نمی زدیم... مخصوصا پیش از بکاربردن ایزی لایف توسط شما...

دوره یما این قرتی بازیا نبود
خودتونم میدونید

ما؟
ما خبر از دوره شما نداریم که...
البته یه چیزی در داستان های کهن خوندم...

نویسنده ش خودتون نبودید احیانا ؟

نُچ!
من خواننده ش بودم... منتها چون ضبطمون خراب بود صدام جزء صداهای ماندگار نشد...

خواننده ها الزاما صداشون خوب نیست ...
شما خودتون ماندگارید در طولِ تاریخ کافیه ننه ...

بله همینطوره...
همه همینو بهم می گن...
می گن : نام باران بهاری گر بماند / به کزو ماندسرای زرنگار
البته درست نیست من تعریف دیگران در مورد خودمو بگم...
حالا چون خیلی اصرار کردید گفتم این بیت رو بخونم...

آهان باشه...
ما هم نفهمیدیم شما تملقِ خودتونو فرمودید ...
کلا یه مدته هر کی هر چی میگه زود قبول میکنم
یه همچین آدمی شدم ...

اینجاست که شاعر می فرماید:
به به چه گلی هزار ماشالا
چشم دشمناش کور شه ایشالا

احتمالا شاعر از فکو فامیلای شهرام شب پره نیستن
ماشالله چه نظمِ قوی یی ایراد فرمودند...

والا من خبر ندارم ...
می دونید که ما شبا خوابیم...
من پخشششششششششش
آخر ِ نظمه...
سر صف می خونن همه منظم بشن...

بچه های لیست ؟
دلم براشون یه ذره شده ...

آخر نیاوردید او لیست رو...

نبردم ولی میارم ...

: )