گاهی روزگارت و شاید قلبت مثل یک کلاف سر درگم ٬ گره بخورد به یک خواب و یا رؤیا و تو وقتی از این خواب خوش میپری٬ دست یک تصمیم بزرگ را می گیری و قصد میکنی تا یک بار هم شده٬ رویایت را به حقیقت برسانی! و "مثلا " دل به دریا می زنی و نمیدانی که قرار است برای اولین بار و اولین دیدار دلت اینگونه بلرزد و زیر پای نگاهت خالی شود و تو غرق شوی در یک جفت دریاچه ی عسلی رنگ و هی دست و پا بزنی و " او " بایستد رو به رویت خیره با یک لبخند که تالاپ و تلوپ دلت گوش فلک را کر کند و همچنان غرق شوی و همچنان خیره نگاهت کند و تو همچنان غرق شوی و او همچنان نگاهت کند و تو همچنان ...! و گره های این کلاف کور تر شود و تو روزی صد بار لعنت نثار وجودت کنی که ای کاش هیچ وقت رویایی نمی دیدی!