ARSHIA
شب تار است و گرگان میزنند میش / دو زلفانت حمایل کن بوره پیش / از آن کنج لبت بوسی بموده / بگو راه خدا دادم بدرویش
ARSHIA
گلی که خود بدادم پیچ و تابش / باشک دیدگانم دادم آبش / درین گلشن خدایا کی روا بی / گل از مو دیگری گیرد گلابش
ARSHIA
ماییم و می و مطرب و این کنج خراب / جان و دل و جام و جامه پر درد شراب / فارغ ز امید رحمت و بیم عذاب / آزاد ز خاک و باد و از آتش و آب