خوبه

مرسی وحید .

خواهش .

مطهره مرسی از خطابت .
ولی پست غمناک نزار .

اوکی

مرسییییی .

کوشی؟؟؟؟؟/

حالت خوبه؟؟اگه نمیای من دگ برم...

سلام گفتم شب بیا که . ببخشید .

عه؟من اصن ندیدم....چه جلب...

نه دیدم یادم رفت بگم فقط .
خواهش اصن .

عمه .

فدات عمه

خوب ماپشیمون نمی شیم....پشیمون میشیم میچکا؟؟؟؟

به به عجب سعادتی جمعمون جمه پس

من درباره ی بعدا نمیتونم ب حرفم.آما الان ک پشیمون نمیشم

هیچی یادم رفت دیگه

آها .

تو چی چند تا گره زدی ؟؟؟؟؟

.:. گــــروه اول

رضا و شهرام وارد اتاق نسبتا بزرگی میشن که با نور چند شمع روشن شده ، در انتهای اتاق دری وجود داره .
شهرام درحالی که به زمین اشاره میکنه : هووم...این جایی که ما واستادیم زمین سیاهه ولی یه متر جلوتر یه محوطه قرمز رنگی روی زمینه فکر میکنی مشکلی واسمون پیش نمیاد اگه بریم روش ؟
رضا : اگه بریم روش ؟! نه فکر نمیکنم مشکل خاصی پیش بیاد ... از اون جایی که این قلعه کلی سوراخ سنبه داره من فکر میکنم که باید چند تا هم راه ورود و خروج وجود داشته باشه ، اون در اون ته اتاق شاید راهی باشه که ما رو به بیرون از قلعه می بره ... حس مدیریتیم اینو بهم میگه !

رضا و شهرام جلو میرن و پاشونو روی زمین قرمز رنگ میذارن ، ناگهان زمین زیر پاشون به یه مایع لیز و غلیظی تبدیل میشه و اون دو نفر تا کمر توش فرو میرن.

شهرام : اوه نه ! یه باتلاق ! چقدر غلیظ ! چقدر تحریک کننده !
رضا درحالی که داره مایع غلیظ رو وارسی میکنه : این شامپوئه! اوه... چند قطره ش الان پرید تو چشمم و چشمم نسوخت ! پس نتیجه میگیریم که این شامپو بچه س ! موهاهاهاها من چقدر خفنم ...
شهرام: شامپو نبود پرید تو چشمت ، یه چیز دیگه بود...
رضا : الان از این باتلاق میایم بیرون .

بعد دست چپش رو که ساعت خفنی به مچش بسته شده بود بالا آورد و رو به ساعت گفت : سلام .
صدایی از ساعت مچی رضا بلند شد : سلام ، من ساعت جادویی هستم ، از این که منو به عنوان راهنماتون انتخاب کردین خوشحالم .
شهرام با تعجب : ایول ! ساعته حرف زد !!! از کجا خریدیش ؟
رضا : بابام از چین واسم آورده . تازه خیلی هم گولاخه ، همه کار میکنه ، هرکاری !
شهرام : جدی ؟ دفعه بعد که بابات رفت چین بهش بگو یدونه از این ساعتا هم واسه من بیاره !...راستی بهش بگو یه گوشی آیفون مدل جدید هم بخره بیاره ، اون ورا ارزون تره
رضا : باوشه داوش ! فقط پولشو قبلش میگیرما !
شهی :
بیشـــــــــــــتر فرو میرن تو باتلاق .

ساعت : میخواین از کلیپ های بیناموسی و جدید و رایگان ما استفاده کنین ؟
رضا : اوه نه ...من توی یه وضعیت اورژانسی هستم ، به کمک سریع نیاز دارم !
ــ یه لحظه صبر کنین تا مشخصات شما رو پیدا کنم .

دوربین صفحه ساعت رو نشون میده که عبارت " بارگزاری ..." روش نقش بسته .

شهرام با وحشت : بهش بگو سریع باشه ! الان کل بدنمون میره زیر این باتلاقه !
ساعت : اوه .. شما آقا رضا هستید ! مدیر آینده دمبالر ... باعث افتخار منه که ...
رضا : من دارم توی یه باتلاق غرق میشم و به کمک سریع نیاز دارم ، لطفا سریع باش !
ساعت : باتلاق ؟... اوه من واقعا متاسفم... کاری از دست من بر نمیاد... (رضا و شهرام غش و ضعف میکنن !!) هاهاها ...شوخی کردم ! ... جناب مدیر به سوال هایی که ازتون پرسیده میشه با دقت جواب بدید .
شهرام : دهنت سرویس ! چقدر کند کار میکنه ! الان می میریم !
صدایی بسیار شبیه به صدای گوینده راز بقا ! از ساعت شنیده میشه : انواع مختلفی از باتلاق ها روی این کره خاکی وجود دارند ، باتلاق های کویری ــ باتلاق های جنگلی ــ باتلاق های کوهستانی ــ سایر باتلاق ها ... شما در کدام نوع باتلاق به سر می برید ؟
رضا در حالی که رنگش پریده : سایر باتلاق ها !
شهرام : بجنب دیگه ! تا گردن فرو رفتیم توش !
ــ شما گزینه 4 ، سایر باتلاق ها را انتخاب کردید ! حالا کشور و شهری که در آن حضور دارید را مشخص کنید .
رضا : ایران ، ساوچبلاق !
ــ کشور : ایران ، شهر : ساوچبلاق ... حالا مشخص کنید که با باتلاق می خواهید چه کار کنید ؟ هوا کنید ــ یک باتلاق جدید بسازید ــ با باتلاق بیناموسی کنید ــ از باتلاق خارج شوید .
ــ شما گزینه 4، از باتلاق خارج شوید را انتخاب کردید، حالا با زدن دکمه OK می توانید از باتلاق خارج شوید .
شهی : خخه ...
رضا دکمه مورد نظر رو میزنه و بعد یهو خودش و شهی به پرواز درمیان و از باتلاق خارج میشن و بعد جلوی دری که در انتهای اتاق بود فرود میان !

رضا : نزدیک بودا! باتری ساعت جیگرم هم تموم شد .
شهی درحالی که داره شامپوهایی که تو دهنش رفته رو تف میکنه میگه : خب دیگه ! این در رو باز کنیم تا ببینیم به کجا می رسیم !

.:. گـــــــروه دوم
سید احمد و عموعلی وارد یه اتاق خیلی اسرار آمیز و سری می رسن و کلا همین جوری از در و دیوار اتاق اسرار و اینا می ریزه !
دوربین آروم آروم زوم می کنه روی یک چارچوب آهنی 3 در 4 که در وسط اتاق قرار داره .

احمد : این حتما باید چارچوب قوانین باشه...
علی : هوووم... بیا از دو طرف بگیریم بکشیمش تا چارچوب بزرگ تر و بازتر بشه و ملت صفا کنن !
احمد : نههههههه ! چی میگی ؟ توی دنبالر کلی بچه ی کوچول موچول هست که نمیخوان تو ذهنشون این مسائل زشت و کثیف وارد بشه !((: مگه نمیدونستی ؟ اتفاقا من میگم بیا از دو طرف هلش بدیم که کوچیکتر بشه و ملت سالم تر شن !
علی: نه خیر ! باید گشادش کنیم !
احمد: عمرا ! باید تنگش کنیم !
علی: تــف
احمد: تنگ!

یهو یه صدایی میاد : برای تغییر اندازه اون چارچوب به حضور حداقل 5 مدیر نیازه تا اونا با قدرت های خارق العاده شون بتونن سایز چارچوب رو تغییر بدن !

احمد : آو ! چقدر جالب ! پس ما الکی داشتیم فحش می دادیم ؟
علی : صدای چی بود ؟
احمد وعلی به خودشون میان و وحشت زده به سمت صدا بر می گردن .
شخصی از درون سایه به سمت اونا میاد .

علی و احمد : الهــــــــــــه ؟؟؟

سریع کفش هاشون رو می کشن بیرون و به سمت الهه نشونه می رن .
الهه خنده ای میکنه و میگه : اوه ! این کارا چیه دیگه ! بذارین یه خبر خوب بهتون بدم !
احمد : اِهکی ! جلو بیای بهت شلیک می کنم !!! هیچ روابطی هم حالیم نمیشه ! من الان حتی مامانم رو هم ببینم که یکی از مدیرانه میکشم !
الهه : اینا همش کشک بود ! شما تو دوربین مخفی بودین !!! ما نشسته بودیم تو اتاق فرمان و با دوربین هامون شما رو نگاه می کردیم و می خندیدم !!!
علی و احمد :
الهه : پروف رضا ، کتی ،فرهاد و نیما ...همه حالشون خوبه و زنده و سرحالن و اونا هم الان دارن با دوربین ها شما رو می بینن و می خندن… !...کارهاتون ته خنده بود ! چقدر خندیدم من امروز .
احمد :واقعا که خیلی شیرینین ...
علی : خیلی شوخی ارزشی ای بود ! واقعا که همتون شهرستانی هستین !
الهه :
احمد : سگ تو روحتون ! داشتم از ترس سکته می کردم …
الهه: خب دیگه ... با من بیاین بریم پیش بقیه دوستاتون .

احمد و علی خوشحال و خندون دنبال الهه راه میفتن .

بین گربه سانان، به نظرم ببر یه ابهت و در عین حال زیبایی دیگه ای داره. به نظرم حتی از شیر پر هیبت تره. گرچه با خودش نمیشه شوخی کرد، اما فسقلی بامزه ای داره، خدا حفظش کنه

بههههعله خوشملس : )

مغسسی

مارچلو آره . دقیقا منم همین نظرو دارم .