من همیشه کُلی عطر میزنم)

نه میخواسم بگم و چیزهااییی کِ یهو میبینی پوچِ گرفتی؟

هر بامـــداد ، یاد تو بودم ز خوشـــدلی
غافـل از اینکه عهـد تو باشد گسستنی

گفـــتی ز دوســتی و محبت هــــزار بار
از دوســتی مگوی ، کـه انـگار دشــمنی

چنـــدین به انتـــظار نشـــستم نیـــامدی
بی حاصلی نصیب و تو تـَسخر چرا زنی ؟

گفــتی به کبــــر وقت خداحـــافظی مرا
بس کن، چرا تو ز ما دل، نمیکَنی؟

پیــداست خســــته شـُـدی یـــار نازنین
سخت است ، لیک نه چندان که بشکنی

زآن سخت تر ، آنکه تحمــّــل کنم تو را
رو، سوی آن کسی که برایش چو گلشنی

هر جا دل تو رفت ، همانجاست جای تو
زیبــــنده نیست دل به دو دلبـــر سپـُــردنی

یک آرزوسـت فقـــط ، مانــده بهـــر تو
امیـــد آنکه عهـــد دگر کـس ، تو نشـکنی

... صبحی ...

هیچکس منو نمیفهمه .
دلم میخواد یخ بزنم.
بعد یکی بیاد داغم کنه.
میفهمید؟

هر گل به رنگ و بوي خودش مي دمد به باغ
من از تمام گلها بوييده ام تو را

روياي آشناي شب و روز عمر من!
در خوابهاي كودكي ام ديده ام تو را

از هر نظر تو عين پسند دل مني
هم ديده، هم نديده، پسنديده ام تو را

شاید از بیراهه !