مرد مي رفت از كنار ، بي ادعا
زن بفكر يك پناهگاه ، در خفا
مرد غرق در افكار سيگاري به لب
زن كنار گوشه ئي ، پنهان به شب
مرد از روز خسته ئي خاموش وار
زن بدنبال دلي ، اميدوار
مرد بي توجه از كناري ميگذشت
ناگهان تيري به جان او نشست
تيري پران از نگاه سرنوشت
از خيالات دلي نيكو سرشت
چشمي نافذ ، قلب او را كرد هدف
در سكوت يك نگاه با ناي و دف
مرد گشته بود چون چوب خشك
بوي آهوئي نگاه ، چون بوي مشك
دام بود بر دل و شد صيد او
زن چو سحرش كرد بود در كيد او
از پناهگاهش خزيد بيرون پلنگ
در سكوتش بربط و در دستي چنگ
اين منم فاتح به هفت اقليم تو
حكم كردم بر تو كه زينجا مرو
ماه از ابر دل آمد برون
شد پديدار بر دلش ، عشق و جنون
رخ پري رويان همه طعنه زده
ديده بر غير از منش هرگز مده
اين چنين شد قصه اش آغاز وي
بحر خاموش دلش ، غريد هي
تو از اين پس نه تو ، او گشته ئي
از سگال بد خالي ، خوش خو گشته ئي
سالهاي عمر تو زين پس نياز
سر به سجده آور و خود را بباز
در قمار جان خود با يك نگاه
شاعر چشمان اوئي در پگاه
از لبش جام مئي گير و غزل
در ترنم شو با دل آهو گزل
...گمنام ...

شوق ِ دیدارت .. حسرت ِ صدات .. خدایا مددی

ارسلان موندی صلواتو بفرستی یا نه؟
نه اتفاقا رفتم.حلِ دیگه

هه تو خطاب دوتا اچ داره اینجوری یدونه

@ارســـــلانـــــ