سلام تو که سراغی از ما نمیگیری
چند روزی نبودم دیشب اومدم باهاش صحبت کردم

به جون تو نباشه به جون بچه اولم که چند وقتیه ازش خبر ندارم تو دنبولر بودن من سر جمع تو روز شده یه ساعت که اینم همش در حال لوده
تازشم میدونم تا وقتی زنده ای حالت خوبه

بچه رو ول نکن به حال خودش میره معتاد میشه

نه این بچه دخدره خودش نزده میرقصید مطمئنم سراغ مواد نمیره

از بس که با مرامم
بی خیال انا با این چیزا خودتُ اذیت نکن هستی تو یه پستش جمله قشنگی گفت که آرامشم را مدیون انتظاری هستم که دیگر ندارم .. سخت نگیر

رضا بی خیالم...

دیگه برام مهم نیست...اینقدر خودت ریختم بهم که برام مهم نیست.معرفت رو اصلن تو این پروفایل گردی نمی دونم.ولی این مدت خیلی داغون بودم.خیلی...وجود بعضی دوستا یه جورایی ارامش دهنده هست.

یه وقتایی خوب میشه ادما رو شناخت...حاضرم فقط 3تا پروفایل برم و تک تک پشت هاشون رو بخونم و حواسم همه جوره بهشون باشه.نه 100تا پروفایل و حال هیچکدومشنون هم ندونم.به درک.می خوام نیان پروفایلم.هر چی لایک کمتر بهتر.

بعضی وقتا هر دفعه که انلاین میشدم بدون استثنا میرفتم تو پروفایلشون...اما دیگه این کار رو نمی کنم چون به حساب وظیفه گذاشتند .نه به حساب دوستی.فکر کردن وظیفه ام هست حتما پست هاشون لایک کنم.منم گفتم بیخیال.دیگه نمیرم.هفته ای یک بار.دیدم بله...اونا هم کاملن تغییر عقده دادن.تا من نرفتم اونا هم هیچ...گفتم دسوتایی که اینجور یهستند رو باید بیخیال شد.باید حواسم به دوستایی باشه که حتی وقتی نیستم میان.حتی اگه نیان یه جایی معرفتشون نشون میدن.باید حواسم به این دوست ها باشه...

واقعا دوست داشتم ازت تشکر کنم.

همینطوری که خودت گفتی باشی میبینی که چقد همه چی بهتر میشه از اونایی ام که حرفشونُ زدی دلگیر نباش زندگیه دیگه این شکلی شده
خاهش رفیق کاری نکردم