وقتی شب شب سفر بود توی کوچه های وحشت / وقتی هر سایه کسی بود واسه بردنم ب ظلمت / وقتی هر ثانیه ی شب تپش هراس من بود / وقتی زخم خنجر دوست بهترین لباس من بود / تو با دست مهربونی ب تنم مرهم کشیدی / برام از روشنی گفتی پرده شبو دریدی / یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت / غم من نخور ک دوری برای من شده عادت ...