نمیگم
اصن نمیشناسیش

آه تا كي ز سفر باز نيايي بازآ

اشتياق تو مرا سوخت كجايي بازآ

شده نزديك كه هجران تو ما را بكشد

گر همان بر سر خونريزي مايي بازآ

كرده اي عهد كه بازآيي و مارا بكشي

وقت آن است كه لطفي بنمايي باز آ

رفتي و باز نمي آيي و من بي تو به جان

جان من اين همه بي رحم چرايي باز آ

وحشي از جرم همين كز سر آن كو رفتي

گرچه مستوجب صد گونه جفايي بازآ