وقتی امام علی یارش رو برای سخن گفتن با خوارج فرستاد به ایشان گوش زد کرد با آنان از قرآن سخن مگو چنان که هر گونه بخواهند آن را تفسیر می کنند. هر وقت تونستی دیدگاهم رو پاک نکنی اون وقت می تونی دم از اسلام بزنی

@سرباز ایران

اگر آراء فرانسیس آسیزی درست بررسی شود ، به این نکته بر می‌خوریم که هیچ کس به طور طبیعی شایسته ی عشق نیست . آنچه آدمیان ، به اسم عشق ، می‌شناسند ، به هیچ عنوان عشق نیست ؛ بلکه صرفاً تصویر آب گل آلودی است که در آینه ی وجود انسان‌ها افتاده . آنچه انسان‌ها به آن عشق می‌گویند ، اشتراک ناپایدار منافع دو تن و آمیزه‌ای از جنگ و سوداگری است . در حقیقت فرانسیس آسیزی قدیس با رد این عشق ناپایدار ، اشاره می‌کند به عشق میان انسان‌ها و میان انسان و خدا ، که بر پایه ی مهر و عدم توقع ، استوار است . عشقی که بردبار است ، آماده ی خدمت است ، رشک نمی‌ورزد ، فخر نمی‌فروشد ، مغرور نمی‌شود ، نفع خویش را نمی‌جوید ، به خشم نمی‌آید ، همه چیز را عذر می‌نهد ، به همه چیز امید می‌بندد ، همه چیز را تاب می‌آورد و هرگز زوال نمی‌پذیرد ... !