از ایستگاه...

منم نمیدونم
شاید از ه حادثه..

شروع نشده تموم شد حسین

مدارا نکرد با دلواپسیم و ندیده گرفت غم بی کسیم و...
مگر نه تونست..

چرا خالی ؟

این خالی پر از مثنوی نخوانده دل توست ... بغض دل بشکن ، دلم مهمان ناخوانده دل توست

دل من بغضت و بشکن ، غریبگی نکن با من دل من..

توی این دنیا باید تکیه گاه بودنه متکی
(چون امکان داره از راه دور بی خبر دنیا برکنارت کنه)

...تکیه گاه بود ، نه متکی...