ऌђдπįऌ
بـہ بَــضیــامـ بــآس گــُـفـت : כرכمـ ایـــــنــہ ڪِہ כرڪِت بــہ כرכمـ نـمـیـرســـہ || (•̪●)
ऌђдπįऌ
♠ پیـــراـهن خیــــال مــرا نڪــش از پشــت.. ڪــہ بر مـﮯ گردمـــ.. و بـﮯ خیــال عزیزـهاﮮ مصرﮮ...... و یعقوب ـهاﮮ چشــم بهـ راه...... چنـــآن به خودمــ♣ـــ مـﮯ فشـــارمـــت.. که ـهفتاد و ـهفت ســال تمامـــ بـــ♣ـــاران ببــارد و... گندمـــ درو کنیمـــ♣ !
ऌђдπįऌ
ڪـــفش هـــاے ِ بنــב בآرَت را بیشتـــــر בوســ♥ـــت בآرمــ ! چـــوטּ مانـــבنت را چــنـב لـــפـظــہ طولـانــے تر مـیـڪـنـב
ऌђдπįऌ
یــﮧ روزے میرســﮧ کــﮧ جای خالیم رو با هیچ چیز نمیتونے پر کنے... مــטּ "خاص" نبودم فقط... عشقم بے ریا بود...
ऌђдπįऌ
بـ ِ سـَلـامَتی اونی کـ ِِ آرزو بود ..
نَفَس بـود .. آرامِش بـود .. رویا بـود ..
وَلـی ...
פֿــاطره شـَُد ...
بُغض شـُد .. درد شُد .. کابـوس شُـد ..
ऌђдπįऌ
ما آدما!
هنوز هم مثله بچگیمون هر کی بیشتر باهامون بازی کنه
بیشتر دوسش داریم.
ऌђдπįऌ
نمے بخشمت ولے ؛ ولے فراموشت مے کنم همیشـﮧ بـﮧ همیـטּ سادگے از [ادماـے] بے ارزش مے گذرم
ऌђдπįऌ
نـه بهـــار با هیــــــــــچ اردیبهـشـــتی نـه تابسـتان با هـیچ شـهریوری ونـه زمستان با هیچ اسفندی اندازه پایـیـز به مذاق خیابانها خوش نیامد پـائیز مــهری داشـت کـه بـــَر دل هـر خیـابان مـی نشست
ऌђдπįऌ
شـعـرے نیـست ... وقـتـے نـه شـوق بـودنـت را دارم ... و نـه غـــم نـبــودنــت را...