می دانید اولین جمله ای که ما دراول دبستان یاد می گیریم چیه؟

"بابا آب داد بابا نان داد"

می دانید اولین جمله ای که انگلیسها در اول دبستان یاد می گیرند چیه؟

"من می توانم بخوانم و بنویسم"

می دانید اولین جمله ای که ژاپنیها در اول دبستان یاد می گیرند چیه؟

"من می توانم بدوم"

و این است که ما همیشه چشممون دنبال دست پدر است

" کار از ریشه خراب است"

إنـّی هاربٌ منک إلیک . . .

مي ‌گویند، پسري در خانه خیلی شلوغ‌ کاري کرده بود.

همه‌ ی اوضاع را به هم ریخته بود. وقتی پدر وارد شد،

مادر شکایت او را به پدرش کرد. پدر که خستگی و

ناراحتی بیرون را هم داشت، شلاق را برداشت.

پسر دید، امروز اوضاع خیلی بی ریخت است،

همه‌ ی درها هم بسته است، وقتی پدر شلاق را بالا برد،

پسر دید کجا فرار کند؟ راه فراري ندارد!

خودش را به سینه پدر چسباند.

شلاق هم در دست پدر شل شد و افتاد.

شما هم هر وقت دیدید، اوضاع بی ریخت است،

به سوي خدا فرار کنید. «وَ فِرُّوا إلی الله مِن الله».

هر کجا متوحش شدید، راه فرار به سوي خداست.

"از فرمایشات مرحوم حاج محمد اسماعیل دولابی"

درمکه که رفتم، خیال میکردم دیگر تمام گناهانم پاک شده است

غافل از اینکه تمام گناهانم گناه نبوده و تمام درستهایم به

نظرم خطا انگاشته و نوشته شده بود...درمکه دیدم خدا چند سالیست

که از شهر مکه رفته و انسانها به دور خویش می.گردند.......

در مکه دیدم هیچ انسانی به فکر فقیر دوره گرد نیست........

دوست دارد زود به خدا برسد و گناهان خویش را بزداید،

غافل از اینکه آن دوره گرد خود خدا بود.................

درمکه دیدم خدا نیست و چقدر باید دوباره راه طولانی

را طی کنم تا به خانه خویش برگردم

و درهمان نماز ساده خویش تصور خدارا

در کمک به مردم جستجو کنم ...

آری شاد کردن دل مردم همانا

برتر از رفتن به مکه ایست که خدایی در آن نیست.


" مرحوم حسین پناهی"

آره واقعا سلامتی همه بابای زحمتکش مثل باباجون خودم