همه دنیا با من قهرن

ستاره اه می کشد دلش هوار می کشد



به خاطر دلی دگر کسی کنار می کشد



پرنده کوچ می کند درخت سکوت می کند



به خاطر تبسمی خدا ظهور می کند



خدا کند شبی دگر کنار کلبه دلم



خدا ظهور و عشق طلوع دیگری کند

آموخته ام :

که فقط کافی نیست دیگران را ببخشم

بلکه

گاهی خود را نیز باید ببخشم !!!

عاقبت یک روز

می گریزم از فسون دیده تردید

می تراوم همچو عطری از گل رنگین رویاها

می خزم در موج گیسوی نسیم شب

می روم تا ساحل خورشید

خدایا چه سخت است تنهایی

و چه بدبختی آزار دهنده ای است تنها خوشبخت بودن

بودنی که سخت تر از کویر است