ما عــادت کـردیـم وقـتـی تـوی خــونـه فــیـلم مـی بـیـنـیم ،

تمام که شد و بـه تـیتـراژ رسـید

دسـتـگاه رو خـامــوش مــی کـنـیـم...

یـا اگــه تـوی ســیـنما بـاشــیم ســالـن رو تــرک مـی کــنـیم .

مـا تـوی زنــدگـیـمون هـم هـیـچ وقــت کــســانی

کــه زحــمـت هـای اصــلـی رو بــرای مــا می کشن نـمی بـیـنیم ،

ما فـــقـط کــســانـی رو دوســت داریـم بـبـینـیم

کــه بــرامـون نـقـش بــازی مـی کـنن!

دیشب خدارو دیدم...


گوشه ای آرام میگریست...



من هم کنارش رفتم و گریستم...



هر دو یک درد داشتیم ...



" آدم ها...."



عجب از آدمایی، که نشانه‌هایت را می‌بینند و انکارت می‌کند ...

و عجب از تو که انکارشان را میبینی و مهربانی میکنی

آدم داغون از اول داغون نبوده،داغونش کردن

آدم آرومم همینطور...

آدم عصبی ام به همچنین

ولی آدم بیشعور از اول بی... شعور بوده...

تن تو ظهر تابستونو به يادم مياره

رنگ چشماي تو بارونو به يادم مياره

وقتي نيستي زندگي فرقي با زندون نداره

قهر تو تلخي زندونو به يادم مياره

من نيازم تو رو هر روز ديدنه

از لبت دوست دارم شنيدنه

تو بزرگي مث اون لحظه كه بارون ميزنه

تو همون خوني كه هر لحظه تو رگ‌هاي منه

تو مث خواب گل سرخي لطيفي مث خواب!

من همونم كه اگه بي تو باشه جون ميكنه!

من نيازم تو رو هر روز ديدنه

از لبت دوست دارم شنيدنه

تو مث وسوسه‌ي شكار يك شاپركي

تو مث شوق رها كردن يك بادبادكي

تو هميشه مث يك قصه پر از حادثه‌اي

تو مث شادي خواب كردن يك عروسكي

من نيازم تو رو هر روز ديدنه

از لبت دوست دارم شنيدنه

تو قشنگي مث شكلايي كه ابرا ميسازن

گلاي اطلسي از ديدن تو رنگ ميبازن

اگه مرداي تو قصه بدونن كه اينجايي

براي بردن تو با اسب بالدار ميتازن!

من نيازم تو رو هر روز ديدنه

از لبت دوست دارم شنيدنه

آری از پشت کوه آمده ام...

چه می دانستم این ور کوه باید برای ثروت،حرام خورد؟!

برای عشق خیانت کرد

برای خوب دیده شدن دیگری را بد نشان داد

برای به عرش رسیدن دیگری را به فرش کشاند

وقتی هم با تمام سادگی دلیلش را می پرسم

می گویند: از پشت کوه آمده!

ترجیح می دهم به پشت کوه برگردم

و تنها دغدغه ام سالم برگرداندن

گوسفندان از دست گرگ ها باشد،

تا اینکه این ور کوه باشم و گرگ!

چشمهایم را به انسانی بدهید
که هرگز طلوع آفتاب،
چهره ی یک نوزاد و
شکوه عشق را در
چشم های یک زن ندیده است.
قلبم را به کسی هدیه بدهید
که از قلب جز خاطره ی
دردهایی پیاپی و آزار دهنده
چیزی به یاد ندارد.
خونم را به نوجوانی بدهید
که او را از تصادف ماشین
بیرون کشیده اند و کمکش کنید
تا زنده بماند و نوه هایش را ببیند.
کلیه هایم را به کسی بدهید
که زندگیش به ماشینی
بستگی دارد که هر هفته خون او
را تصفیه می کند.
استخوان هایم، عضلاتم،
تک تک سلول هایم و اعصابم
را بردارید و راهی پیدا کنید
که آنها را به پاهای
یک کودک فلج پیوند بزنید.
هر گوشه از مغز مرا بکاوید،
سلول هایم را اگر لازم شد،
بردارید و بگذارید به رشد
خود ادامه دهند تا به کمک
آنها پسرک لالی بتواند
با صدای دو رگه فریاد بزند
و دخترک ناشنوایی
زمزمه ی باران را روی
شیشه ی اتاقش بشنود.
آنچه را که از من باقی می ماند
بسوزانید و خاکسترم را
به دست باد بسپارید،
تا گلها بشکفند.
اگر قرار است چیزی از
وجود مرا دفن کنید بگذارید
خطاهایم، ضعفهایم و
تعصباتم نسبت به
هم نوعانم دفن شوند.
گناهانم را به شیطان
و روحم را به خدا بسپارید
و اگر گاهی
دوست داشتید یادم کنید.
عمل خیری انجام دهید
یا به کسی که نیازمند شماست
کلام محبت آمیزی بگویید.
اگر آنچه را که گفتم
برایم انجام دهید،
همیشه زنده خواهم ماند..

اعوذ بالله من نفسی
پناه برخدا از شر نفس خودم

ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ

"ن، سوگند به قلم،
و آنچه را با قلم مي‏نويسند"

رب اشرح لى صدرى
پروردگارا سينه مرا بگشاى
و يسر لى امرى
و كارم را به من آسان كن
و احلل عقده من لسانى
و گره از زبانم باز كن
يفقهوا قولى
تا گفتارم را بفهمند...