چه دنیای واقعی و چه مجازی

دختر همسایه ، دختر خوبی بود



سالها پیش مرا در کوچه ی اقاقیا بوسه باران کرد



یک صبح سرد پاییزی ، روی پنجره ی مه گرفته نوشت



... -خسته ام ، می خواهم تمام دنیا را قدم بزنم



حالا او سال هاست ، جاده ها را قدم می زند ، بدون من




دختر همسایه ، زن من بود .

باشه عزیزم

همیشه آخرین سطر برایش می‌‌نوشتم



" روزی بیا که برایِ آمدن دیر نشده باشد "



می‌ نوشتم



" روزی بیا که هنوز دوستت داشته باشم



که هنوز دوستم داشته باشی‌ "



می‌ نوشتم



در نبودنت به تمام ذرات زندگی‌ کافر شده ام



جز ایمانِ به بازگشتِ تو



امروز می‌‌نویسم



یقینا آمده است



ولی‌ روزی که من از هراسِ دیوار ها



خانه را که نه



خودم را ترک کرده بودم .