یه روز بهم گفت: «می خوام باهات دوست باشم؛آخه می دونی؟


من اینجا خیلی تنهام»


بهش لبخند زدم و گفتم:


«آره می دونم فكر خوبیه


من هم خیلی تنهام»


یه روز دیگه بهم گفت:


«می خوام تا ابدباهات بمونم؛ آخه می دونی؟


من اینجا خیلی تنهام»


بهش لبخند زدم و گفتم: «آره می دونم فكر خوبیه.


من هم خیلی تنهام»


یه روز دیگه گفت:


«می خوام برم یه جای دور، جایی كه هیچ مزاحمی نباشه


بعد كه همه چیز روبراه شد تو هم بیا آخه می دونی؟


من اینجا خیلی تنهام»


بهش لبخند زدم و گفتم: «آره می دونم فكر خوبیه


من هم خیلی تنهام»


یه روز تو نامه ش نوشت: «من اینجا یه دوست پیدا كردم آخه


می دونی؟


من اینجا خیلی تنهام»


براش یه لبخند كشیدم وزیرش نوشتم: «آره می دونم فكر خوبیه


من هم خیلی تنهام»


یه روز یه نامه نوشت و توش نوشت:


«من قراره اینجا با این دوستم تا ابد زندگی كنم آخه می دونی؟


من اینجا خیلی تنهام»


براش یه لبخند كشیدم و زیرش نوشتم: «آره می دونم فكر خوبیه


من هم خیلی تنهام»


حالا دیگه اون تنها نیست و من از این بابت خیلی خوشحالم


و چیزی که بیشتر خوشحالم می کنه اینه که نمی دونه


من هنوز هم خیلی تنهام

روحم آزرده مرا وسوسه بیهوده مکن

روحم آزرده مرا وسوسه بیهوده مکن

دگر این لحظه تن پاک من آلوده مکن


یاریم کن که رود از یادم غم دیرینه ی این خاطره ها

شوق پرواز سراپای مرا میکشد تا پس این پنجره ها

پیش رویم بگشا پنجره ای تا از آن پنجره پرواز کنم

روحم از قید تن آسوده شود هستی دیگری آغاز کنم

آسمون ابراتو بردارو و برو

دیگه تنها من و بگذار و برو

آسمون اخماتو وا کن آبی شو

آسمون آفتابی شو ، آفتابی شو



آسمون غرق به خون دل من

آسمون دشت جنون دل من

تک وتنها توی دنیای بزرگ

آسمون بی همزبون دل من

آسمون مرده دیگه مهر و وفا

عزم ما پر شده از رنگ وریا

نه محبت میشه پیدا نه صفا

آسمون قهره دیگه از ما خدا

آسمون کاشکی که میشد بپرم

تو دل آبی تو خونه کنم

کاشکی میشد مثال ابرای تو

زار زار گریه ی مستونه کنم

آسمون غرق به خون دل من

آسمون دشت جنون دل من

تک وتنها توی دنیای بزرگ

آسمون بی همزبون دل من

شوق پرواز سراپای مرا میکشد تا پس این پنجره ها

پیش رویم بگشا پنجره ای تا از آن پنجره پرواز کنم

روحم از قید تن آسوده شود هستی دیگری آغاز کنم