خاطرات ؛ همان است كه بود و در ياد مانده است.
چون ديگر نيست و پشت تپه هاي زندگي ؛ گم شده است.
اما ...كوچه هاي قديمي ؛ هنوز هستند و مي توان از ميان آنها عبور كرد ...و همه چيز را ديد.
رد پاي گذشته را؛ مي توان در دالان هاي تنگ و درازي يافت كه ؛گذشته هايمان را به ما باز مي گرداند و ما
فقط تا مدتي كوتاه مي توانيم آنها را داشته باشيم!
بايد زود برخيزيم ...چون آنها ؛به گذشته تعلق دارند و ما هنوز ...آوارهء امروز و ؛ فردائيم!
ما ؛شيفته آن چه نداريم؛ هستيم!
هميشه مجنون آن چه داشتيم...مي مانيم ودل نداريم تا از ياد ها و گذشته هايمان...برداريم.
به صداي هر چيزي ؛ مي جهيم.
به نواي هر نايي؛سحر مي شويم و با شور هر بويي؛اسير روح مواج زمان مي گرديم و به دور دورها ...غلت
مي زنيم ..................آن قدر كه ؛ گاه ...يادمان مي رود نفسي درونمان است !

مسییی محمد حسین...لطف کردی عذر خواهی واسه دیر جواب دادنم....

آرزویم این است

نتراود اشک در چشم تو هرگز

مگر از شوق زیاد

و به اندازه هر روز...

تو عاشق باشی

عاشق آن که ترا می خواهد

و به لبخند تو از خویش رها می گردد

و ترا دوست دارد به همان اندازه

که دلت می خواهد

آرزویم این است

این روزها ...زیاد خوش نیستم

گاه فکر می کنم ..زیادی در اینجا حر ف می زنم

گاه به ذهنم می آید که اینجار را با تمام ساده گی های احمقانه اش؛ گم کرده ام .

خیلی وقت ها ...از دو رویی آدم ها ... دلم می گیرد

گاه ..می دانم که بعضی ها هم فکر می کنند ... اینجا "دورو خانه" است

از اینکه ما آن قدر خودمان را سبک می کنیم که هر نازنینی میآید ...هر چه می خواهد می گوید و می رود... بهت مان می زند !