ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻴﻜﻪ ﻭﻓـــــﺎ،

ﻗﺼّﻪ ﻱ ﺑﺮﻑ ﺑﻪ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﺍﺳﺖ

ﻭ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﮔﻞ ﻧﺎﻳﺎﺑﻲ!

ﻭ ﺩﺭ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﭘﺎﻙ ﺷﻘﺎﻳﻖ ﻫﺎ،

ﻋﺎﺑﺮ ﺑﻲ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻱ ﻏﻢ ﺟﺎﺭیست!

ﺑﻪ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ؟

ﺑﺎ ﺗﻮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻢ ﻭ ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﺗﺮین...


"مهدی اخوان ثالث"

در گذرگاه زمان،

خیمه شب بازیِ دهر

با همه تلخی و شیرینی خود می گذرد،

عشق ها می میرند،

رنگ ها رنگ دگر می گیرند،

و فقط خاطره هاست

که چه شیرین و چه تلخ

دست ناخورده به جا می مانند!


"مهدی اخوان ثالث"

خدایم...

من که از کوی تو

بیرون نرود پای خیالم...

چه برانی...

چه بخوانی...

چه به اوجم برسانی...

چه به خاکم بکشانی...

نه من آنم که برنجم...

نه تو آنی که برانی...

زندگي با همه وسعت خويش، محفل ساكت غم خوردن نيست!

حاصلش تن به قضا دادن و افسردن نيست!

اضطراب و هوسِ ديدن و ناديدن نيست!

زندگي خوردن و خوابيدن نيست!

زندگي جنبش جاري شدن است!

زندگي کوشش و راهي شدن است

از تماشاگهِ آغاز ِحيات، تا به جايي كه خدا مي داند...


"سهراب سپهری"

رسم خوب ها همین است;

حرف آمدنشان شادت می کند،

و ماندنشان...

با دلت چنان می کند

که هنوز نرفته...

دلتنگشان می شوی!

گفته بودند: از پس هر گریه، آخر خنده ایست

این سخن بیهوده نیست...

زندگی مجموعه ای از اشک و لبخند است

خنده ی شیرینِ فروردین

بازتابِ گریه ی پربارِ اسفند است...


"فریدون مشیری"

پس از مرگ به خاطر دروغ هایمان مجازات میشویم;

گفتند: خوبی؟


گفتیم: خوبیم!

:پی

نه یادم رفت