Roham............
اگه نسیمی شانه هایت را نوازش کرد بدان آن هوای دل من است که به یادت می وزد.
Roham............
افکارم همچون چرخ سفالگری در چرخش است
Roham............
ــ نام گل سرخ هر چه که باشد بویش مطبوع خواهد بود .
Roham............
گاهی گمان نمی کنی ولی می شود، گاهی نمی شود، نمی شود که نمی شود؛ گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است، گاهی نگفته قرعه به نام تو می شود؛ گاهی گدای گدای گدایی و بخت با تو نیست، گاهی تمام شهر گدای تو می شود...
Roham............
آدم ها همه می پندارند که زنده اند؛ برای آنها تنها نشانه ی حیات؛ بخار گرم نفس هایشان است! کسی از کسی نمی پرسد : آهای فلانی! از خانه ی دلت چه خبر؟! گرم است؟ چراغش نوری دارد هنوز؟ ...
Roham............
همیشه از “چوبِ خدا” ترسوند نمون، اما حتی یه بار هم به “بوووسِ خدا” امیدوارمون نکردن
Roham............
... چه رسم جالبی است، محبتت را میگذارند پای احتیاجت، صداقتت را میگذارند پای سادگیت، سکوتت را میگذارند پای نفهمیت، نگرانیت ر ا میگذارند پای تنهاییت، ... ... ... و وفاداریت را پای بی کسیت، و آنقدر تکرار میکنند که خودت باورت میشود که تنهایی و بیکـس و محتاج . . .
Roham............
یا حسین شهید...............................
Roham............
شاید دیگر حتی ارزش ...........(برو گورتو گم کن) را نیز از زبان تو ندارم ...شاید .....خودم خودم این را میگویم دیوانه برو .........برو گمشو..............@مخاطب اشنایی غریبه