Nazanin
برایم گوش ماهی بیاور؛ گوشم از حرف آدمیان پر است؛ یک پیاله صدای دریا؛ کافی است ...
Nazanin
منـــــــ و تنــــــهاییــــــ .... هـــــر روز دستـــــــ در دستــــــــــ همــــــ ریلــــــ قطـــــــار را بــــــارها و بــــــارها میـــــــرویمــــــ و بــــرمی گردیمــــ كـــــــاشـــــ !!!!!!!! حســــــودیتــــــــــ شــود و زودتــــر برگردیــــــــ ...
Nazanin
تــــــ ــو هرگز نخواهی دانستــــ در هـــوای بــدون تـــ ــ ـو چشـــمانم چــقدر شبیه دریــــاستـــ ...
Nazanin
هزارســــال دیگرهم کــــه بگذرد من " سربــــه راه " نخواهم شد! اشتیــــاق "چشم به راه "تـــــو بودن را با دنیــــا عوض نخواهم کرد...
Nazanin
اين نــــيز بگذرد اما ڪــاش از جاےِِ ديگر نیــــز بگذرد هِـے از روی مَــن نگذرد . . .
Nazanin
مگر می گذارد ، خیالـــت [را می گویم]! من ، مــــن باشم!
Nazanin
خـــآطــرآت خیــلـے عــَجیــبــَنــد ... گــآهــے اوقــآت میــخــَندیــم بــه روزـهــآیے کـــ گــریـــﮧ کــَردیــم گــآهــے گـــریــــﮧ میــکــُنیــم بــــﮧ روزهــآیے کــــﮧ خــَنــدیــدیـــمــ !
Nazanin
یکــ ، دو ، ســـه ، چـهار و ... را شمــردم تــک تــک آهسـتـه بــه دنبــال تــو رفتـم بـا شـــكــ وقتــی بـزرگتــر شــدم فهمیــدم تمرین جداییســـت بـــازی ِقایم موشکــــ ...!!!
Nazanin
دوریــــتـــــ چــــیــــزی رو عـــوض نمﮯ کنــــــﮧ ، فــقــط دلـــیـــلــــﮯ مـــیــشـــــــﮧ بــــرا ﮯ نــابـــوבی مـــטּ
Nazanin
گاهی وسط یک فکر گاهی وسط یک خیابان سردت می کنند داغت می کنند رگ خوابت را بلدند زمینت می زنند…
Nazanin
دارد پاییز می رسد ، انار نیستم که برسم به دست های تو؛ برگم پُر از اضطرابِ افتادن!
Nazanin
دیــــگر آرزویـــی ندارم! اگــــر خودم نـــــــه ، حداقـــل موهایـــــم سپیــد بختــــــ شدند عاقبتـــــ !
Nazanin
ایــن شـــــهر بی یـــــار مگـــــر ارزش دیــــدن دارد ؟!!!