sahar
باز هم خیال تو مرا برداشت !!! کجا می برد ؟؟؟ نمی دانم ؟؟؟؟؟
sahar
نازها زان نرگس مستانه اش باید کشید/ این دل شوریده تا آن جعد و کاکل بایدش
sahar
منم که دیده به دبدار دوست کردم باز /چه شکر گویمت ای کلر ساز بنده نواز
sahar
زان جا که رسم و عادت عاشق کشی توست/با دشمنان قدح کش و با ما عتاب کن
sahar
تنت در جامه چون در جام باده/دلت در سینه چون سیم آهن
sahar
دلم را مشکن ودر پا مینداز /که دارد در سر زلف تو مسکن
sahar
رفیق خیل خیالیم و همنشین شکیب /قرین آتش هجران و هم قران فراق
sahar
سری که برسر گردون به فخر می سودم/ به راستان که نهادم بر آستان فراق
sahar
میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست /تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز
sahar
از دیده گر سرشک چو باران چکد رواست /کاندر غمت چو برق بشد روزگار عمر
sahar
من ملک بودم فردوس برین جایم بود /آدم آورد در این دیر خراب آبادم
sahar
می خورد خون دلم مردمک دیده سزاست/که چرا دل به جگر گوشه مردم دادم
sahar
تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق /هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم
sahar
کمال دلبری و حسن در نظربازیست /به شیوه نظر از نادران دوران باش