ALI SAVAEDI
در دلم تا برق عشق او بجست /// رونق بازار زهد من شکست
ALI SAVAEDI
از زبان سوسن آزاده ام آمد به گوش // که اندر این دیر کهن حال سبک باران خوش است
ALI SAVAEDI
نرو دستم به دامانت نگو دیگر نمی آیی /// که می میرم غریبانه امان از درد تنهایی
ALI SAVAEDI
آمده ام تا تو نگاهم کنی // تشنه آن لحظه طوفانیم
ALI SAVAEDI
شبی یاد دارم که چشمم نخفت // شنیدم که پروانه با شمع گفت
ALI SAVAEDI
یاد باد آنکه نهانت نظری با ما بود /// رقم مهر تو بر چهره ی ما پیدا بود
ALI SAVAEDI
وفا و عهد نکو باشد ار بیاموزی /// وگر نه هر چه کنی تو ستمگری باشد
ALI SAVAEDI
روزگاری من و دل ساکن کویی بودیم /// ساکن کوی بت عربده جوی بودیم
ALI SAVAEDI
آسمان بار امانت نتوانست کشید /// قرعه ی کار بنام من دیوانه زدند
ALI SAVAEDI
سینه مالا مال درد است ای دریغا مرهمی ///جان به تنگ آمد خدا را همدمی
ALI SAVAEDI
هر گه که دل به عشق دهی خوش دمی بود /// در کار خیر حاجت هیچ به استخاره نیست
ALI SAVAEDI
عاشقان را بگذارید بنالند همه /// مصلحت نیست که این زمزمه خاموش کنید
ALI SAVAEDI
نازنین طر ز قدت در چمن ناز نرست /// خوش تر از نقش تو در عالم تصویر نبود
ALI SAVAEDI
در شب هجران مرا پروانه وصلی فرست /// و رنه از دردت جهانی را بسوزانم چو شمع
ALI SAVAEDI
توانگرا دل درویش خود بدست آور /// که مخزن زر و گنج و درم نخواهد ماند