آلترناتيو و نبرد نظريه ها - جمعه گردی های اسماعيل نوری علا هر روند فکری اول و آخری دارد و اين دومی منتجهء نهائی آن اولی است. افلاطون می گفت: «مهمترين بخش هر کاری آغاز آن است» و خواجه عبدالله انصاری با خوف می ناليد که «همه از آخرت می ترسند اما من هراسناک ازل ام» و ر سخن اش اين معنا نهفته بود که در ازل آفرينش وضعيت آدمی در آخرت کار تعيين شده است؛ نوعی «جبرمداری» عارفانه که در زندگی روزمره نيز قابل ادراک است. يعنی، هر آنکه به «آخر» می انديشد بايد نگران «اول» باشد؛ چرا که، بقول شاعر، «خشت اول چون نهد معمار کج / تا ثريا می رود ديوار کج». توضيح ها، تحليل ها، تفسيرها و موضع گيری های ما نسبت به مسائل و وضعيت های گوناگون، همه از آبشخوری اوليه سيراب می شوند و شاخ و برگ و گل می دهند. [لينک]