احمد
الـلـهـــم عـجــل لـولـیـک الـفـــــــرج . . .
احمد
آدمـــــ هـا کـه " عـوض " می شونـد …
از " سـلام " و " شـب بـخیـر " گـفتـنشان
مـی شود ایـن را فـهمیـد !
از "بوسه هایشان "
از " حـرف هـا " و " نـگاه هـا "
از گـودال هـای ِ عـمیـقی کـه بیـن ِ تــو و خـودشان می کـَـنـند
و تـویـش را پُــر از دلیـل مـی کُنـند
احمد
میــــــشِه تَـــنهایی بــ ــازی کَــرد میـــشِه تَـــنهایی خـــَندیـد میــــــشِه تَـــنهایی ســَفَر کـــَرد ولـــی خـــِیلی ســـَختِه تـــَنهایی… تـــــَنهایی رو تَـــحـــَمُل کـــــَرد
احمد
شب ها خوابم نمی برد… از درد ضربات شلاق خاطراتت روی قلبـــــم بی انصاف… محکم زدی ، جایش مانده است…
احمد
ترجیح مــےدهم همــﮧ را غریبــﮧ صـدا کنم.!
تا وقتــے از پشت خنجر میزنند…
با خودم بگویم…...…..
بـے خیال..!
از غریبــﮧ بیش از ایـن انتظارے نیست
احمد
بیچاره عروسک دلش میخواست زار زار گریه کند اما خنده را بر لبانش دوخته بودند
احمد
ای غریبه آشنایم می شوی …؟ تو طبیب غصه هایم می شوی …؟ من همیشه گریه هایم بی صداست … تو صدای گریه هایم می شوی …؟ مشق هایم را نوشتم باد برد … شاهد این ادعایم می شوی …؟ من نمازم را همیشه خوانده ام … تو خدای قصه هایم می شوی …؟ نذر کردم تا بیایی از سفر … ای غریبه آشنایم می شوی …؟ .
احمد
سایه ام امشب ز تنهایی مرا همراه نیست گر در این خلوت بمیرم هیچ کسی آگاه نیست من در این دنیا به جز سایه ندارم همدمی این رفیق نیمه راهم گاه هست و گاه نیست
احمد
خانمــی با همســــــرش گفــت اینچنیـــــن : کای وجــــــودت مــــایه ی فخـــــر زمیــــــن ! ای که هستـــی همســـری بس ایــــده آل ! خواهشــــی دارم .. مکُــــن قال و مقـــــال ! هفــــت سیـــــن تازه ای خواهــــــم ز تـــــو غیـــــــر خرج عیـــــد و … غیــــر از رختِ نو “سین” یک ، سیّاره ای ، نامــــش پـــــراید تا برانـــــــــم مثـــــــل بـــــرق و مثــــــل باد “سین” دوم ، سینــــه ریـــــزی پُر نگیـــــــن تا پَــــرَد هــــوش از سر عمّـــــه شهیــــن ! “سین” سوم ، یک سفـــــر سوی فـــــرنگ دیـــــــــدن نادیــــــــده هـــــــای رنـگ رنـگ “سین” چارم ، ساعتی شیـــــک و قشنگ تا که گویـــــم هست سوغـــات فرنــــــگ !
احمد
گرچه ناآگاه خنجر مي زنند
دوستان هم گاه خنجر مي زنند
گاه بهر مال اشباه الرجال
گاه بهر جاه خنجر مي زنند
روز روشن، خيل شاعر پيشگان
با هلال ماه خنجر مي زنند
بانوان دل نازك و كم طاقتند
با كمي اكراه خنجر مي زنند
پيروان حكمت «خيرالامور...»
در ميان راه خنجر مي زنند
«مؤمنان آئينه يكديگرند»
ليك اما، آه خنجر مي زنند
عارفان هم گاه گاه از پشت سر
في سبيل الله خنجر مي زنند
عده اي هق هق كنان و عده اي
قاه اندر قاه خنجر مي زنند
اي برادر بد به دل وارد مكن
در زمان شاه خنجر مي زنند
احمد
هر که گرگش را دراندازد به خاک... گـــفت دانــایی که : گــرگی خــیره سر هــــست پــــنهان در نــــهاد هــر بشر! لاجـــــرم جـــــاریست پــــیکاری سُـترگ روز و شب مــــا بـین این انسان و گرگ زور بازو چــــاره ی این گرگ نیست صاحب انــــدیشه دانــد چـــاره چیست ای بـــسا انــسان رنــــجور پــــریـــش سـخت پــیـچیده گلـوی گـــرگ خویش وی بـــــــــسا زورآفرین مـــرد دلیر هست در چــــنگال گرگ خود اسیر **** هــر که گرگش را دراندازد به خـاک رفــته رفــته مــی شود انـسان پـــاک وانکه از گرگش خورد هردم شکست گرچه انسان می نماید،گـرگ هــست! وآنــکه با گـرگش مدارا می کنــد خــلق و خـوی گرگ پیدا می کند **** در جــــــــوانی جــان گرگت را بگیر وای اگـــر ایـــن گرگ گردد با تو پیر روز پیری گر که باشی همچو شیر نـــــــاتــو
آمین یا رب العالمین
13 سال و 6 ماه و 13 روز و 18 ساعت و 42 دقيقه قبلآمـــــــــــــــــــــــــــین
13 سال و 6 ماه و 13 روز و 15 ساعت و 57 دقيقه قبل