اومدی تا غربت ِ من با لحظه های ما شدن / توی هوای عاشقی با تو از اینجا پر زدن
/// ناصر عبداللهی

نوستالژی به این میگن/ شعری که با نهایت سادگی میشه خوندش و کلی اشک نثارش کرد.... آخ نــَــنـــَـــه..

وفاداری طریق عشق مردان است و جانبازان
چه نامردم اگر زین راه خون آلود برگردم

نماز ِ بی سجده /

@آریــَــن تو هم رفتی بالا و تو ی فاز ِ سکوت تا یه وقتایی.... : دی
انگار مُد شده تا از کسی و جایی دلگیر میشن آدما ، میرن کز میکنن اون گوشه و دلیلش هم میشه اصلاح شدن .... : )
به دل نگیر حرفامو/ که اگه مهم نبودی و اسمت رفیقم نبود ، اینقد بی پروا حرف نمیزدم...
در هر حال... امیدوارم همه چی روبراه باشه و نه رو به راه !
یا علی...

. . . آنقدر که تمام شعرهایم سپید شده اند . . .