برای اینکه همدیگر را گم نکنیم ، دست هم را میگیریم . . .

دست راست یکی ، دست چپ دیگری را . . .

آدم خودش را گم کرده . . .

دست راست او از دست چپش جدا شده . . .

. . .

وقتی اسم گمشده ای را فریاد میزنیم. . .

هر دو دست کنار دهان حلقه می زنند . . .

گویی میخواهند اسم گمشده را بهتر بشنوند . . .

دست ها در انتظار بازگشت گمشده هستند . . .

برای همین به هر دستی که می رسند آن را می فشارند . . .

اما گمشده همان نزدیکی هاست . . .

آلبوم افتخارات من پر از هیچ است . . .

اما صفحات زیادی دارد . . .

آنقدر زیاد که تو را سرگرم می کند . . .

تا پیشم بمانی . . .

و من در آن هنگام فرصت دارم از ورای تمامی این هیچ ها . . .

تو را دوست بدارم . . .

بازیگر بودم . . . همیشه بعد از نمایش مردم برایم هلهله می کردند . . .

اما بعد از بزرگ ترین نمایشم . . . نمایش زندگی . . .

کسی هلهله نکرد . . . هق هق بود . . .

انسانیت بودن نیست . . . شدن است . . .

و این شدن در کلبه ی خداست . . .

و کلبه خدا ، دل ماست . . .

و دل ما ، دل آدم هاست . . .

و آدم ها هنوز انسان نشده اند . . .

گاهی خودم را می بینم که مدادم را به لب گرفته ام . .. به دور دست خیره شده ام . . .

و می اندیشم تا چیزی بنویسم . . . نمی دانم در آن هنگام چه اتفاقی می افتد . . .

اما گویی لبم با مدادم نجوایی می کند . . . و مدادم می نویسد . . .

در آن هنگام خوشبختم . . .

به گل سرخی گفتم : ((زندگی تو خوب میگذرد . . . همه از تو راضی هستند . . . ))

گفت : ((رضایت دیگران از من، رضایت من از خودم نیست . . .

این خارها را می بینی؟! . . .

اینها را از یک طرف بدن خودم فرو کرده ام و از طرف دیگر بیرون آمده اند . . .

من هم گاهی از خودم متنفر می شوم . . . ))

گلی در پای درخت میوه ای روئیده بود . . .

گل به میوه گفت : ((به زودی ما را میچینند . . .

چگونه خوش باشیم؟!. . . ))

میوه گفت: (( به زودی زیبایی تو و شیرینی من تقدیم میشود . . .

آیا در دنیایی که شیرینی ها و زیبایی ها تقدیم می شوند

خرسند نباشیم؟! . . . ))