عادتــــــ ــــ ـ نَکرده ام هَنــــوز... خیال می کنَــــم روزی باز می گردی آرام از پشتــــــ سر می آیی، مَـــرا کــه به انتهای خیابان خیره شُــده ام دوباره به نامِ کوچکـــــ ـــ ـ صِــدا می زنی و عُمـــر تنهــــــایی ام به پایان می رســـ ـــ ـد .
درخود مردابـــــی شده ام... از وقتــــی که رفتــــنت در مـــن... ته نشــــین تنــــهایی هـــا شــــد ... نـــگاه نکن نفــس میــکشم... من روزهاســـت نیلوفــــــرانه ... در مــــرداب ِ خود مـــــرده ام...
آنـــــــــــــــکه رفت..... به حرمـــــــــت آنچه با خود برد دیگر حق بازگشت ندارد.... رفتـــــــــــــــنش مردانه نبود!! لااقل مــــــــــــــــرد باشد و برنگـــــــــــــــــردد.....