«بحار الانوار، ج 27، ص 116»

یعنی چی؟

1. كسي كه درباره ي او از حضرت رسول پرسش هايي شده است قبلا به ذوالقرنين معروف بوده، يعني اين نام يا
لقب را قرآن به او نداده، كساني كه پرسيده اند خود اين نام يا لقب را بر او نهاده اند، از اينجاست كه در قرآن
يعني از تو درباره ي ذوالقرنين مي پرسند. « و يسئلونك عن ذوالقرنين » : مي آيد
2. خداوند كشوري را بكف كفايت او سپرده و وسايل حكمراني و سلطنت را براي او فراهم ساخته است.
3. كارهاي عمده ي او عبارت است از سه جنگ بزرگ : اول در غرب تا انجا كه به حد مغرب رسيده است و
آنجا را هم كه خورشيد غروب مي كند به چشم ديده است . دوم در جنگ مشرق، تا آنجا رسيده است كه ديگر
جز صحرايي خشك و بدون آبادي نديده است و ساكنين آن نيز بدوي بوده اند . كار سوم كه شاهكار اوست
رسيدن به تنگه و دره اي صعب العبور بوده كه از وراي آن تنگه عده اي مرتبا به ساكنين اين منطقه هجوم مي
ناميده بودند، قوم « ياجوج و ماجوج » آورده اند و آنان را غارت مي كرده اند . ساكنين ا ين منطقه قوم مزبور را
مذكور وحشي و بدون تربيت و فرهنگ بوده اند.
4. سلطان (ذوالقرنين )در برابر هجوم اين قوم سدي بنا كرده است.
5. سد مذكور نه تنها از سنگ و آجر بوده بلكه آهن و پولاد نيز در آن به كار رفته است و چنان عظيم و سديد
بود كه از هجوم غارت كنندگان جلوگيري كامل نمود.
6. پادشاه، عادل و رعيت نواز بوده و از خونريزي جلوگيري كرده و قوم مغلوب را آزار و قتل عام نمي نموده
است. وقتي كه به قوم مغرب استيلا پيدا كرد مغلوبين گمان كردند كه مثل ساير فاتحين مورد شكنجه و بيداد
قرار خواهند گرفت . اما پادشاه چنين نكرد و گفت كه نيكوكاران و رجال قوم از آسيب محفوظ خواهند بود و
او كوشش خواهد كرد كه به داد و دهش قلوب آنان را تسخير كند.
7. به مال و اندوخته ي دنيايي نياز ندارد و حريص نيست و حتي مغلوبين خواستند براي بناي سد پولي فراهم و
جمع كنند، از گرفتن آن پول ابا كرد و گفت خداوند مرا از مال و اندوخته ي شما بي نياز ساخته است فقط به
نيروي بازوي خويش مرا همراهي كنيد تا سدي آهنين در برابر دشمن بنا كنيم.