ROSTAMI
میروم خسته افسرده و زار,سوی منزلگه ویران خویش,به خدا میبرم از شهر شما دل شوریده دیوانه خویش!
ROSTAMI
اون دوره گذشت كه عشق و عاشقى برايم رنگى داشت...ياد گرفتم...دستانم اين بار كه يخ كرد...ديگر دستانت را نگيرم...! آستين هايم از تو با ارزشتر و ماندنى ترند...!!!
ROSTAMI
در هجوم لحظه های پوچ جدایی ، سکوت تنها یادگار با تو بودن است
ROSTAMI
دنیا آنقدر وسیع است که برای همه مخلوقات جایی باشد پس بجای آنکه جای کسی را بگیریم تلاش کنیم جای واقعی خود را بیابیم
ROSTAMI
حضور هیچ کس در زندگی ما اتفاقی نیست ، خداوند در هر حضوری رازی نهاده است ، خوشا آن روز که دریابیم راز این حضور ها را