سلام

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم
شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم
شدم آن عاشق دیوانه که بودم
در نهانخانه ی جانم گل یادتو درخشید
باغ صد خاطره پیچید
یادم آمد که شبی باهم از آن کوچه گذشتیم
پرگشودیم ودرآن خلوت دلخواسته گشتیم
ساعتی برلب آن جوی نشستیم
توهمه راز جهان ریخته در چشم سیاهت
من همه محوتماشای نگاهت
آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ی ماه فرو ریخته درآب
شاخه ها دست برآورده به مهتاب
شب وصحرا و گل و سنگ
همه دل داده به آواز شباهنگ
یادم آید تو به من گفتی
ازاین عشق حذرکن
لحظه ای چند بر این آب نظر کن
آب آیینه ی عشق گذران است
تو که امروزنگاهت ،به نگاهی نگران است
باش فردا که دلت با دگران است
تا فراموش کنی،چندی ازاین شهر سفرکن!
باتو گفتم حذر از عشق ندانم
سفر از پیش تو هرگز نتوانم
نتوانم!
روز اول که دل من به تمنای تو پر زد
چون کبوتر ،لب بام تو نشستم
تو به من سنگ زدی من نه رمیدم نه گسستم
باز گفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم
تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم،نتوانم!
اشکی از شاخه فرو ریخت
مرغ شب،ناله ی تلخی زد و بگریخت
اشک در چشم تو لرزید
ماه برعشق تو خندید
یادم آید که دگر ازتو جوابی نشنیدم
پای در دامن اندوه کشیدم
نگسستم ،نرمیدم
رفت در ظلمت غم،آن شب و شب های دگرهم
نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبرهم
نکنی دیگر از آن کوچه گذرهم
بی تو اما به چه حالی من ازآن کوچه گذشتم

ببخشید میشه بگی این جمله رو کی گفته...... البته به غیر از همون سبیل کلفته.....

ولی به دخترا ندید چون بی فایدست.خودم