@نیما صابری

حالــــا تــــرکم می-کنی ... حالــــا تــــرکم می-کنی //....

قسمت ولی اینجوری بود


تو قصه ها مجنون شدم


اینجا هواش عاشق کشه


مُد شده تنهائیو رنگ


آهای منه تو آینه


اینقده با خودت نجنگ


اینجا دلم پائیزی شد


از خاطره آرزو ساخت


توحسرت رسیدنا


مدادای رنگیاشو باخت


یه روز کشید یه آسمون


یه آسمون توی قفس


یه روز کشید یه قلب نو


قلبی که شد بی هم نفس


یه روز کشیدیه منظره


نهالکی غرقِ بهار


اما با زوره روزگار


رسیدو شد چوبه دار


تراشیدن نگاهشو


مُرد تونگاش رنگین کمون


میخواست سوختن یادش بره


شکستو شد کاسه ی خون


میخواد که هی برگرده عقب


اما نمونده رمقی


مداد مشکیه دمش


دود میشه با زرورقی.....

انگار حافظ با من و من با تو صحبت میکنم
وقت قرار ما گذشت و تو نمی دانم چرا
دارم به این بد قولیت دیریست عادت میکنم
چه ارتباط ساده ای بین من و تقدیر هست
تقدیر و ویران میکند من هم مرمت می کنم
در اشتباهی نازنین تو فکر کردی این چنین
من دارم از چشمان زیبایت شکایت می کنم
نه مهربان من بدان بی لطف چشم عاشقت
هر جای دنیا که روم احساس غربت می کنم
بر روی باغ شانه ات هر وقت اندوهی نشست
در حمل بار غصه ات با شوق شرکت میکنم
یک شادی کوچک اگر از روی بام دل گذشت
هر چند اندک باشد آن را با تو قسمت میکنم
خسته شدی از شعر من زیبا اگر بد شد ببخش
دلتنگ و عاشق هستم اما رفع زحمت میکنم//...

زخم داشت٬ اما ننالید//...

جمله-ای که از درد-هام چیزی کم نکرد!!!

باید صبر کنی . . .