اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

گل های سرخ قالی از غربتم رنگ باختند

بی آنکه تو نمناک شوی

واسه چی "غم"

پاییز

بی صـــدا تر از سکوت

دلواپسم باش و نرو

حرفات پره از غصه