اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کـه ایـن روزهـــا ،

تــــو را

فـقــط بـه انـدازه ی یـک اشتبــاه مـی شنـاسـم . . .

خدایمان هست

بگذار هرگز پس از ما کسی از آنچه از تو بر من گذشت چیزی نداند.

سرت به سنگی بخورد..

که روزی به سینه اش میزدی...

نميدانم کجا؟! تا کی؟! برای چه؟!

ولی رفتی ...

من بر سر عشـق پاک خود ميمانم
((تا کور شود هر آنکه نتواند ديد))

بگذار سپيده سر زند و پروانه به سوي آفتاب پر كشد.

یاشی...نباشی...

در دلم...