اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

و مَنــــ دَر اَشکــــْ غَـ ــرقــــ می شَوَمــــــ...

بُگذار یک امشب را آسوده بخوابم......

وقتی هـــــــوای رفتــــــــن داری

دریـــــا را هم به پـایت بریـزم

بــــر نمــــی گــــردی . . .

رفتنت...

نبودنت.....

نامردیت.....

هیچکدام نه اذیتم کرد...

نه واسم سوال شد....

فقط بغض داره خفم میکنه...!

حــتـ ــی مــاهــ ـی هــای حــوضـ ــچــه را هـم

در رویــاهــای شــیـ ــریـ ــن فــرو بـ ــرده..

وقــ ـتـ ـی نــبـ ــاشـ ـی دلـ ــشـان شـ ــور مـــیــزنـد!..

آغـ ـوشـ ـت

اشکِ بی کسی ست.

سالهــــاست که رفتـــــــه ای

امــــــــا…

هنوز هم اشکهــــــایم

دارند حسابِ “دیـــــــدنت” را با چشـــــم هــــــایم صــــــــــاف می کنند…