اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ساختم با درد تنهایی

قلابت را بی طعمه بینداز

میرم واسه سیگار دوم

کبریت روشن

سیگار روشن ....!

سر گیجه و خواب سنگین ..

خاطراتِ مرده

یا شاید منِ مرده در خاطرات

فاجعه ی تلخ جدایی نیست

انهدام گذر ثانیه نیست

گریه های پنهانی نیست

خواندن شعر های تنهایی نیست

شاید ترس فردای نا معلوم باشد

در شهری که مردمانش به امید فردا سر بر بالین میگذارند

جایی برای مردی نیست که از مردانگی بگویید

مردانگی را باید کشت جور دیگر باید دید ...!

تلخ ، مثل دوری ات !