اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

.حالا تو مهربان برو

من مهربان خواهم ماند!

تا در روی پاشنه ی رفتن هم بچرخد

صدای تو روی خاک افتاده

ومن "خاک" را به خانه می برم

یک نفر کم است

یک نفر تمام عمر کم است

مهربانم

دوستت دارم ....

مهربانم کن

با شاخه گلی

که جایی



فراموش می کنی....

با تمام خستگی

می نشیند و تمام قصه را

تمام می کند...

من حواسم به مزرعه نیست

حواسم به دستاته...

اجازه خنده هست؟

دلتنگم می کنی