اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

و سوگند خورده ام شبی به پاکی شعله شعله عشق به شوق بودن یار

بی چتر زیر باران بی دریغ نیاز در آغوش گرم تو عاشقانه بمیرم .....

بسازم شعری

مرا.... در لحظه های بُهت تنهایی مبهم بنگر

و همیشه تا ابد دلتنگم

من تو را می خواهم

و من در این برهوت هنوز محتاج یک مُشت خاطره ام ...

در این تمام ناتمام بودن من

دهانم تلخ و

تمام تنم انگار خالیست....