اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بخند بانو


دردخندِ جا خوش کرده

بر چهره ی زیبایت

عمق اندوه ات را

خوب پنهان نمیکند!!

به همان سپیدی...

به همان سادگی...

هوای خوب ندارد

دلی که کرده هوایت!!

چه شتابی گرفته اند روزها ؟!

افسوس

چشم دیدنِ

خوشبختی ام را ندارند!

"سنگ صبور" بودن را

شعر امروز ام طعم دیگری دارد

شیرین است

مثل قلب هایی که شیرین شد

به یادِ تو!

آن بت ابراهیم میخواست

فتح کرده اند مرا



انگار کلاغها !!!

سرگردان شده اند



ابرهای دلتنگی



در آسمان کوچک



چشمان من!

چه کوتاه است



دیوار بی روزن مرگ.

شانه به شانه خیال تو