اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

هااااا چه دوس بدی

میان برگ ماه، درانتهای نامه می پیچم

برای دستهایت چوری و یک حلقه انگشتر

دلم را درمیان نامه ام پچیده می یابی

کنار نامه های دیگرت ، هرروز پشت در

درآن خلوت که از ابرخیالت ماه می تابد

تورا با سطرسطر نامه هایم میکشم دربر

میان برگ ماه پیچیده تقدیم تو میدارم

دوگلدان،شمعدانی، قالی و یک دسته نیلوفر

ولی حس می کنم یک روز درغُربت دل عاشق

دورازچشم تو می میرد کنار نامه ای آخر

چرا بی اعصابی عزیز من ؟!

فقدان مادر.....

چی بگم والا....اما آدم کم میاره.....