اللهم-عجل-لولیک-الفرج . . .

حكيم بن داود بن حكيم از سلمة بن ابى الخطاب از حسين بن على صاعد بربرى كه قيم و متصدى قبر حضرت امام رضا عليه السلام نقل كرده كه وى گفت :
پدرم براى من نقل نمود و گفت : بر حضرت رضا عليه السلام وارد شدم ، آن جناب به من فرمود:
اين جغد را مى بينى ؟ مردم چه مى گويند؟
عرض كردم : فدايت شوم آمده ايم كه از شما بپرسيم .

حضرت فرمودند:
اين جغد در عصر جدم رسول خدا صلى الله عليه و آله در منازل و قصرها و خانه ها سكنى داشت و هر وقت مردم مشغول خوردن طعام بودند اين حيوان پر مى زد و در مقابل ايشان خود را مى رساند و مردم طعام و غذا جلويش مى ريختند و اين حيوان طعام خورده و از آب خود را سيراب مى كرد و سپس به منزلش بر مى گشت ولى هنگامى كه حضرت حسين بن على عليه السلام شهيد شدند از شهر و آبادى خارج گشت و در خرابه ها و كوهها و بيابان ها مكان گرفت و گفت :

بد امتى شما مى باشيد ! پسر دختر پيامبر خود را كشتيد و من نسبت به نفس خود از شما در امان نيستم .

و در حدیث دیگر داریم :

حضرت صادق (عليه السلام )به يكي از ياران خود فرمودند:

اي يعقوب ! آيا تا به حال ديده اي كه جغدي در روز آواز بخواند؟
وي گفت : خير .
حضرت فرمودند : مي داني چرا ؟
عرض كرد : خير .
امام فرمود : براي اينكه اين حيوان در طول روز روزه دار مي باشد و وقتي شب فرا مي رسد و افطار مي كند از آنچه خداوند منان روزي او كرده استفاده نمود ، پيوسته تا صبح بر مصائب امام حسين (عليه السلام) زمزمه و نوحه سرايي مي كند .


منبع كامل الزيارات ، ابن قولويه قمي ، باب 31 ،