خدا لقدشون کنه ایشاالله

ﺧﻄﺒﻪ 202-ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺑﻪ ﺧﺎﻛﺴﭙﺎﺭﻱ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺷﻜﻮﻩ ﻫﺎ ﺍﺯ ﺳﺘﻤﻜﺎﺭﻱ ﺍﻣﺖ
ﺳﻼﻡ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺍﻱ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ (ﺹ), ﺳﻼﻣﻲ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻣﻦ ﺩﺧﺘﺮﺕ ﻛﻪ ﻫﻢ ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺭﺕ ﻓﺮﻭﺩ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺷﺘﺎﺑﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ, ﺍﻱ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﺪﺍ, ﺻﺒﺮ ﻭ ﺑﺮﺩﺑﺎﺭﻱ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﻓﺎﻃﻤﻪ (ﻉ) ﻛﻢ ﺷﺪﻩ, ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺧﻮﻳﺸﺘﻨﺪﺍﺭﻱ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺍﻣﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﻦ ﻛﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ, ﻭ ﺳﻨﮕﻴﻨﻲ ﻣﺼﻴﺒﺖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻛﺸﻴﺪﻡ, ﺷﻜﻴﺒﺎﻳﻲ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ, ﺍﻳﻦ ﻣﻦ ﺑﻮﺩﻡ. ﻛﻪ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻗﺒﺮ ﻧﻬﺎﺩﻡ, ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺭﺣﻠﺖ ﺟﺎﻥ ﮔﺮﺍﻣﻲ ﺗﻮ ﻣﻴﺎﻥ ﺳﻴﻨﻪ ﻭ ﮔﺮﺩﻧﻢ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻛﺮﺩ ﭘﺲ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻳﻴﻢ ﻭ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻳﻢ. ﭘﺲ ﺍﻣﺎﻧﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳﭙﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻱ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪ, ﻭ ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﺭﺳﻴﺪ, ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﭘﺲ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﻣﻦ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ, ﻭ ﺷﺒﻬﺎﻳﻢ, ﺷﺐ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺍﺭﻱ ﺍﺳﺖ, ﺗﺎ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﻛﻪ ﺧﺪﺍ ﺧﺎﻧﻪ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺰﻳﻨﺪ. ﺑﻪ ﺯﻭﺩﻱ ﺩﺧﺘﺮﺕ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺁﮔﺎﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺳﺎﺧﺖ ﻛﻪ ﺍﻣﺖ ﺗﻮ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﺳﺘﻤﻜﺎﺭﻱ ﺑﺮ ﺍﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﻛﺮﺩﻧﺪ, ﺍﺯ ﻓﺎﻃﻤﻪ (ﻉ) ﺑﭙﺮﺱ, ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻧﺪﻭﻫﻨﺎﻙ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺒﺮ ﮔﻴﺮ, ﻛﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻱ ﺳﭙﺮﻱ ﻧﺸﺪﻩ, ﻭ ﻳﺎﺩ ﺗﻮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮕﺸﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺳﻼﻡ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺩﻭﻱ ﺷﻤﺎ, ﺳﻼﻡ ﻭﺩﺍﻉ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺍﻱ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﻱ ﺧﺸﻨﻮﺩﻱ ﻳﺎ ﺧﺴﺘﻪ ﺩﻟﻲ ﺳﻼﻣﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ, ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﻣﺖ ﺗﻮ ﺑﺎﺯ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺭﻭﻱ ﺧﺴﺘﮕﻲ ﻧﻴﺴﺖ, ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﻗﺒﺮﺕ ﻣﻲ ﻧﺸﻴﻨﻢ ﺍﺯ ﺑﺪﮔﻤﺎﻧﻲ ﺑﺪﺍﻧﭽﻪ ﺧﺪﺍ ﺻﺎﺑﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻭﻋﺪﻩ
ﺩﺍﺩﻩ ﻧﻤﻲ ﺑﺎﺷﺪ.

ﻧﺎﻣﻪ 068-ﺑﻪ ﺳﻠﻤﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻲ
ﺭﻭﺵ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﺩﻧﻴﺎ
ﭘﺲ ﺍﺯ ﻳﺎﺩ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺩﺭﻭﺩ!
ﺩﻧﻴﺎﻱ ﺣﺮﺍﻡ ﭼﻮﻧﺎﻥ ﻣﺎﺭ ﺍﺳﺖ, ﻛﻪ ﭘﻮﺳﺘﻲ ﻧﺮﻡ, ﻭ ﺯﻫﺮﻱ ﻛﺸﻨﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ, ﭘﺲ ﺍﺯ ﺟﺎﺫﺑﻪ ﻫﺎﻱ ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ ﺁﻥ ﺭﻭﻱ ﮔﺮﺩﺍﻥ, ﺯﻳﺮﺍ ﺯﻣﺎﻥ ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺧﻮﺍﻫﻲ ﻣﺎﻧﺪ, ﻭ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﺮ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻛﻦ, ﺯﻳﺮﺍ ﻛﻪ ﻳﻘﻴﻦ ﺑﻪ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﺁﻥ, ﻭ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻲ ﺣﺎﻻﺕ ﺁﻥ ﺩﺍﺭﻱ, ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺧﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻱ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺘﺮﺱ, ﺯﻳﺮﺍ ﻛﻪ ﺩﻧﻴﺎﭘﺮﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺷﮕﺬﺭﺍﻧﻲ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﻛﺮﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻠﺦ ﻛﺎﻣﻲ ﻛﺸﺎﻧﺪ, ﻭ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﻧﺲ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺁﺳﻮﺩﻩ ﺷﺪ, ﻧﺎﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﻭﺣﺸﺖ ﺩﭼﺎﺭ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ.

ﺧﻄﺒﻪ 233-ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﺯﻳﺎﻧﻬﺎﻱ ﺯﺑﺎﻥ
ﻓﺼﺎﺣﺖ ﻭ ﺑﻼﻏﺖ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ (ﻉ)
ﺁﮔﺎﻩ ﺑﺎﺷﻴﺪ, ﻫﻤﺎﻧﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﭘﺎﺭﻩ ﺍﻱ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ, ﺍﮔﺮ ﺁﻣﺎﺩﮔﻲ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺳﺨﻦ ﻧﻤﻲ ﮔﻮﻳﺪ, ﻭ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺁﻣﺎﺩﮔﻲ, ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﻬﻠﺖ ﻧﻤﻲ ﺩﻫﺪ, ﻫﻤﺎﻧﺎ ﻣﺎ ﺍﻣﻴﺮﺍﻥ ﺳﺨﻦ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﻴﻢ, ﺩﺭﺧﺖ ﺳﺨﻦ ﺩﺭ ﻣﺎ ﺭﻳﺸﻪ ﺩﻭﺍﻧﺪﻩ, ﻭ ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﺁﻥ ﺑﺮ ﻣﺎ ﺳﺎﻳﻪ ﺍﻓﻜﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻋﻠﻞ ﺳﻘﻮﻁ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻲ ﺧﺪﺍ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺭﺣﻤﺖ ﻛﻨﺪ, ﺑﺪﺍﻧﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﺎﻧﺎ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻱ ﻫﺴﺘﻴﺪ ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﺣﻖ ﺍﻧﺪﻙ, ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﺍﺯ ﺭﺍﺳﺘﮕﻮﻳﻲ ﻋﺎﺟﺰ, ﻭ ﺣﻖ ﻃﻠﺒﺎﻥ ﺑﻲ ﺍﺭﺯﺷﻨﺪ, ﻣﺮﺩﻡ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﮔﻨﺎﻩ, ﻭ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﺷﻜﺎﺭﻱ ﻫﻢ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻨﺪ, ﺟﻮﺍﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﺍﺧﻼﻕ, ﻭ ﭘﻴﺮﺍﻧﺸﺎﻥ ﮔﻨﺎﻫﻜﺎﺭ, ﻭ ﻋﺎﻟﻤﺸﺎﻥ ﺩﻭﺭﻭ, ﻭ ﻧﺰﺩﻳﻜﺸﺎﻥ ﺳﻮﺩﺟﻮﻳﻨﺪ, ﻧﻪ ﺧﺮﺩﺳﺎﻻﻧﺸﺎﻥ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﺭﺍ ﺣﺮﻣﺖ ﻣﻲ ﻧﻬﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺗﻮﺍﻧﮕﺮﺍﻧﺸﺎﻥ ﺩﺳﺖ ﻣﺴﺘﻤﻨﺪﺍﻥ ﺭﺍ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ.

ﻧﺎﻣﻪ 006- ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ
ﻋﻠﻞ ﻣﺸﺮﻭﻋﻴﺖ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺍﻣﺎﻡ (ﻉ)
ﻫﻤﺎﻧﺎ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻴﻌﺖ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺍﺑﺎﺑﻜﺮ ﻭ ﻋﻤﺮ ﻭ ﻋﺜﻤﺎﻥ, ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺑﻴﻌﺖ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ, ﭘﺲ ﺁﻧﻜﻪ ﺩﺭ ﺑﻴﻌﺖ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺍﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﮔﺰﻳﻨﺪ, ﻭ ﺁﻧﻜﻪ ﻏﺎﻳﺐ ﺍﺳﺖ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻴﻌﺖ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﻧﭙﺬﻳﺮﺩ, ﻭ ﻫﻤﺎﻧﺎ ﺷﻮﺭﺍﻱ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻬﺎﺟﺮﻳﻦ ﻭ ﺍﻧﺼﺎﺭ ﺍﺳﺖ, ﭘﺲ ﺍﮔﺮ ﺑﺮ ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻛﺴﻲ ﮔﺮﺩ ﺁﻣﺪﻧﺪ, ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﻣﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ, ﺧﺸﻨﻮﺩﻱ ﺧﺪﺍ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ. ﺣﺎﻝ ﺍﮔﺮ ﻛﺴﻲ ﻛﺎﺭ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻜﻮﻫﺶ ﻛﻨﺪ ﻳﺎ ﺑﺪﻋﺘﻲ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻭﺭﺩ, ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﻴﻌﺖ ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ ﺑﺎﺯ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺍﻧﻨﺪ, ﺍﮔﺮ ﺳﺮ ﺑﺎﺯ ﺯﺩ ﺑﺎ ﺍﻭ ﭘﻴﻜﺎﺭ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ, ﺯﻳﺮﺍ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺩﺭﻧﻴﺎﻣﺪﻩ, ﺧﺪﺍ ﻫﻢ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮔﻤﺮﺍﻫﻴﺶ ﻭﺍﻣﻲ ﮔﺬﺍﺭﺩ. ﺑﺠﺎﻧﻢ ﺳﻮﮔﻨﺪ! ﺍﻱ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻫﻮﺍﻱ ﻧﻔﺲ, ﺑﻪ ﺩﻳﺪﻩ ﻋﻘﻞ ﺑﻨﮕﺮﻱ, ﺧﻮﺍﻫﻲ ﺩﻳﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﻮﻥ ﻋﺜﻤﺎﻥ ﭘﺎﻙ ﺗﺮﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩﻡ, ﻭ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﻭﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻡ, ﺟﺰ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻣﺮﺍ ﻣﺘﻬﻢ ﻛﻨﻲ, ﻭ ﺣﻖ ﺁﺷﻜﺎﺭﻱ ﺭﺍ ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﻲ, ﺑﺎ ﺩﺭﻭﺩ.

ﻧﺎﻣﻪ 007- ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ
ﺍﻓﺸﺎﻱ ﭼﻬﺮﻩ ﻧﻔﺎﻕ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﻭ ﻣﺸﺮﻭﻋﻴﺖ ﺑﻴﻌﺖ
ﭘﺲ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺩﺭﻭﺩ!
ﻧﺎﻣﻪ ﭘﻨﺪﺁﻣﻴﺰ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻢ ﺭﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﺟﻤﻼﺕ ﺑﻪ ﻫﻢ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ, ﻭ ﺯﻳﻨﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﻛﻪ ﺑﺎ ﮔﻤﺮﺍﻫﻲ ﺧﻮﺩ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺁﺭﺍﺳﺘﻪ, ﻭ ﺑﺎ ﺑﺪﺍﻧﺪﻳﺸﻲ ﺧﺎﺹ ﺍﻣﻀﺎﺀ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻱ, ﻧﺎﻣﻪ ﻣﺮﺩﻱ ﻛﻪ ﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻫﻲ ﻻﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺭﻫﻨﻤﻮﻧﺶ ﺑﺎﺷﺪ, ﻭ ﻧﻪ ﺭﻫﺒﺮﻱ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﻫﺪﺍﻳﺘﺶ ﻛﻨﺪ, ﺗﻨﻬﺎ ﺩﻋﻮﺕ ﻫﻮﺳﻬﺎﻱ ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻔﺘﻪ, ﻭ ﮔﻤﺮﺍﻫﻲ ﻋﻨﺎﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺍﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ, ﻛﻪ ﺳﺨﻦ ﺑﻲ ﺭﺑﻂ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﺪ ﻭ ﺩﺭ ﮔﻤﺮﺍﻫﻲ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﺍﺳﺖ.
(ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﺳﺖ) ﻫﻤﺎﻧﺎ ﺑﻴﻌﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻣﺎﻡ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺑﻴﺶ ﻧﻴﺴﺖ, ﻭ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﻴﺴﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ, ﻭ ﻛﺴﻲ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ ﺳﺮﮔﺮﻓﺘﻦ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ, ﺁﻥ ﻛﺲ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻌﺖ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺳﺮ ﺑﺎﺯ ﺯﻧﺪ, ﻃﻌﻨﻪ ﺯﻥ ﻭ ﻋﻴﺒﺠﻮ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ, ﻭ ﺁﻥ ﻛﺲ ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺩﻭﺩﻝ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻨﺎﻓﻖ ﺍﺳﺖ.

ممنون

الّلــهُمَّ صَــلِّ عَــلی مُـحَـمَّـد وَ آلِ مُـحَـمَّـد وَ عَـجِّل فَـرَجَـهُـم