تف به این رفاقت

منو ااین همه خوشبختی محال است

امدی جانم به قربان ولی حالا چرا حالا که از پا افتادم

گاه گاه قفسی میسازم از رنگ میفروشم به شما تا به اواز شقایق که در ان زندانیست دل تنهایی تان تازه شود

ارزو بر جوانان عیب نیست

با مرگ دنیایی دیگر را تجربه کنید از طرف عزراییل

عوض بشین ولی عوضی نشین

کاغذای خط خطی از میون در باز پنجره میپرن توی کوچه سر حال از این که ازاد شدن نمیدونن که اسیر دل سنگ باد شدن

رنگی

: ) امییرررررر

خیییئییییییییلی باحال بود داداش

می خوای گریه کنی ؟

اره اره اوو اوو اوو دوست داره هر روز هر شب اها اها اها