گویند صاحب دلی، برای اقامه نماز به مسجدی رفت.

نمازگزاران، همه او را شناختند؛ پس، از او خواستند ‏كه بعد از نماز، بر منبر رود و پند گوید.

پذیرفت.

نماز جماعت تمام شد.

چشم ‏ها همه به سوی او بود.

مرد صاحب دل برخاست و بر پله نخست منبر ‏نشست.

بسم الله گفت و خدا و رسولش را ستود.

آنگاه خطاب به جماعت گفت:...


ای مردم! هر كس از شما كه می‌‏داند امروز تا شب خواهد زیست و نخواهد مرد، برخیزد!
.كسی برنخاست

گفت:

حالا هر كس از شما كه خود را آماده مرگ كرده است، برخیزد!
.باز كسی برنخاست

گفت:

شگفتا از شما كه به ماندن اطمینان ندارید؛ اما برای رفتن نیز آماده نیستید!‏

مرسی خوش آمدگووییتون باعث دلگرمیم شد...فک کردم جای بی حالی اومدم ولی نه اشتباه کردم

بابای

سلام.خوش اومدی

سلام خوش اومدی

اهم

بعضی جاها هیچ جای چنین کاری نیست ... یعنی غلط ترین کاره ...

سلام پریسا خانوم ممنون. شما خوبی؟
سلام دیوید
سلام به اسم من چیکار داری
سلام جاسمین خانوم
سلام ناخدا ننت پیداش نیست؟
سلام طناز خانومممنون
سلام لیلا خانوم ممنون از شما
سلام آینور عزیز ممنونم همشهری
سلام بهار خانوم

سلام داوید جان خوبی ؟

@شقایق جونم از جن میترسی؟ ببخشید چشم ....داداش هادی گله.ماهه......اصلاهمون عصا باشی با ارمان بهتره...کسی هم نمیترسه

سلام.خوش اومدی

سلام ...

سلام..اینجا کسی به حرف تازه واردا گوش نمیده