مولا علی ( علیه السلام ) : «أُذْکُرُوا انقِطاعَ اللَّذّاتِ وَ بَقاءَ التَّبِعاتِ.» به یاد آرید که لذّتها تمام شدنى است و پایان ناگوار آن بر جاى ماندنی است.....
امام صادق عليه السلام فرمود: دوستان و طرفداران #اميرالمؤمنين عليه السلام در سه موضع آن حضرت را مى بينند به طورى كه از ديدن او شادمان مى شوند. 1 - هنگام جان دادن . 2 - نزد پل صراط يا هنگام عبور از آن . 3 - در كنار حوض كوثر
بسم الله الرحمن الرحیم اللهمّ اجْعَلْ لی فیهِ الى مَرْضاتِكَ دلیلاً ولا تَجْعَل للشّیْطان فیهِ علیّ سَبیلاً واجْعَلِ الجَنّةِ لی منْزِلاً ومَقیلاً یا قاضی حَوائِجَ الطّالِبین. خدایا قرار بده برایم در آن به سوى خوشنودیهایت راهنمایى و قرار مده شیطان را در آن بر من راهى و قرار بده بهشت را برایم منزل و آسایـشگاه اى برآورنده حاجتهاى جویندگان
امير المومنين :اَلْمَنِيَّةُ وَ لاَ الدَّنِيَّةُ وَ التَّجَلُّدُ وَ لاَ التَّبَلُّدُ وَ الدَّهْرُ يَوْمانِ: فَيَوْمٌ لَكَ وَ يَوْمٌ عَلَيْكَ فَإِذا كانَ لَكَ فَلا تَبْطَرْ،وَ إِذا كانَ عَلَيْكَ فَلا تَحْزَنْ فَبِكِلَيْهِما سَتُخْتَبَرُ. مردن نه خوار شدن! و بى باكى نه خود باختن! روزگار دو روز است، روزى به نفع تو، و روزى به ضرر تو! چون به سودت شد شادى مكن، و چون به زيانت گرديد غم مخور، كه به هر دوى آن آزمايش شوى.
امير المومنين :«أَلصَّبْرُ ثَلاثَةٌ: أَلصَّبْرُ عَلَى الْمُصيبَةِ، وَ الصَّبْرُ عَلَىالطّاعَةِ، وَ الصَّبْرُ عَلَى الْمَعْصِيَةِ.» صبر بر سه گونه است: صبر بر مصيبت، و صبر بر اطاعت، و صبر بر [ترك] معصيت.
گفته بودند که تو میزان اعمال هستی، گفته بودند که گل بوتههای عدالت در دستان تو به مساوات شکفته میشوند، گفته بودند و شنیدهام که اعتدال روش و منش توست. ای تمام عشق و عدالت! ای علی!
علی جان! باور من از تو آنگاه آسمانیتر شد و رنگ و بوی ملکوتی به خود گرفت که داستان عقیل، برادرت را در خواهشی برای تقسیم ناعادلانه بیتالمال شنیدم و خواندم. آنگاه بر فرزندت زینب کبری(س) خروشیدی برای آنکه از قاسم بیتالمال گردنبندی به امانت گرفته بود.
ای میزان و معنی عدالت، ای شهید عدالت که خون فرق مبارکت در راه عدل و احقاق حقوق مسلمین محراب عبادتت را گلگون کرد. ای علی! ای حجت خدا که دوران خلافت مبارکت معنای جامعهای عاری از زیاده خواهی طبقه حاکم بود. ای علی که حامی ضعیفان بودی و تیغ کشیدی بر مقابل ظالمان و زیاده خواهان. ای تجسم معنی «الجار ثم الدار». ای عدالت مجسم. ما را و حاکمان ما را مستدام بدار در راه عدالت علوی.