من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو/ پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو/ سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو/ ور ازین بیخبری رنج مبر هیچ مگو/ دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت/ آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو/ گفتم ای عشق من از چیز دگر می ترسم/ گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو/ من به گوش تو سخن های نهان خواهم گفت/ سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو/
إِنَّ الَّذینَ قالوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ استَقاموا فَلا خَوفٌ عَلَیهِم وَلا هُم یَحزَنونَ ﴿13﴾ کسانی که گفتند: «پروردگار ما اللّه است»، سپس استقامت کردند، نه ترسی برای آنان است و نه اندوهگین میشوند. ( سوره مبارکه الأحقاف آیه 13 )
دیشب یکی از دوستان بهم یه مطلب جالب توی قرآن رو نشون داد. سوره "الصافات" آیه 103 تا 107. البته اصل مطلب خود آیه 107 هست که وقتی به معنیش پی بردم اشکم در اومد. (دیدگاه)