EMAD
یک شعر یک قهوه و آرامشی برای ابدیت… کفشهایم کو؟ کفشهایم کو؟ چه کسی بود صدا زد سهراب؟ آشنا بود صدا؛ مثل هوا...
EMAD
گوشه نــدارد که يـکـــ گوشه اش بنشينم و نفسي تــازه کنم … گــرد گــرد است اين زمين.. ايــن روزگــــار
EMAD
نه بچــه ننه بــودَم...نه سَر بار کَسی...!
EMAD
دارم حـــس میکنم شاید منو تـــو عشــقو نشــناخـــتیم .... :/
EMAD
عــاغـــآ مـــا نـَــديـــد بـَــديـــد ، شُـــمـــا تـــا مـــيـــتـــونـــيـــد بــِـــريـــد بــِـديـــد ...! :-| :-)
EMAD
من دیوانه ام... ” دیوانه ” کسی است که از دانستن و فهمیدن بسیار دیوانه شده او دیوانه نیست