روزی مولا علی (علیه السلام ) به همراه یارانش بر سر قبر کهنه‌ای آمد و فرمود: ای بنده خدا به اِذن خدا برخیز! ناگهان قبر شکافته شد مردی از آن بیرون آمد و سلام کرد؛ امام پرسید چند سال است که از دنیا رفته‌ای؟ گفت آنقدر که بعد از سؤال نکیر و منکر حوری زیبا و خوش صورت را دیدم او را در آغوش گرفتم گردن بندی که در گردن داشت پاره گردید و دانه های آن متفرق شد داشتیم دانه‌های گردن بند را جمع می‌کردیم که شما مرا خواستید؛ حضرت فرمود: به جایگاه خود بازگرد و سپس فرمود: ای مؤمنان صاحب این قبر صد سال است که از دنیا رفته و اینگونه در برزخ در شادی خواهد بود تا قیامت برپا شود...