سلام مر30 من دارم میرم مشه تا آخر شب برمیگردم ساعت 1فعلا

همیشه یکی از آرزوهای‌م این بود که وقتی می‌داند حرف‌های دل‌م را کجا ثبت می‌کنم، هر روز مرتّب همان‌جا را چک کند و بفهمد در دل‌م – حداقل برای لحظاتی از روز – چه می‌گذرد.

همیشه آرزو داشتم اوّلین نفری باشد که قبل از هر حرفی شادی یا ناراحتی را از حرف‌هایم، از رفتارم و از چهره‌ام بخواند.

همیشه آرزو داشتم حال و روزم برایش مهم باشد؛ همان‌گونه که من هم خیلی وقت‌ها اگر نه بیش از حال خودم، حداقل به اندازه‌ی حال خودم احوال‌ش برای‌م مهم است، برای اون نیز مهم باشد. نشان دهد، ابراز کند که برایش مهم هستم.

همیشه آرزو داشتم بیش از آن‌که غمی بر دل‌م می‌گذارد، غم‌ها را از دل‌م بر دارد.

همیشه آرزو داشتم اوّلین و آخرین نفری باشد که بتوانم درددل‌هایم را به او بگویم.

چه آرزوهای دور و درازی …

.

.

من زیادی آدم‌های دور و برم را آرمانی می‌نگرم. کمی بیش‌تر باید به خودم اطمینان دهم که هیچ کس قرار نیست آرزوهایت را برآورده کند.