روزی شیخ با تماسلی خویش( موبایل) در حال لاس زدن در بلاد کفر بود که مریدی غمگین و با خشتکی آویزان به جوار شیخ بیامد و بگفت: یا شیخ این چه حکمتیست که وقتی در میکرو بلاگ دنبالر همی پست های عاشقانه در کردمی ..ولی هیچ یک از حضار مجازی مرا مدفوع خویش به حساب نمی آورند .... شیخ دستی بر سر مرید کشید و سپس یک پس گردنی بدو بزد و بگفت: ای مرید بدان و آگاه باش اگر میخواهی در جوامع مجازی تو را محل کنند باید با آیدی دختر وارد شوی ... مرید از شدت تعجب انگشت به خشتک ماند و گفت: آخر چگونه یا شیخ؟؟!!!! .. شیخ بفرمیود: ببین الان من با آیدی "شــــمیــلا جـــــون " آمدم و تنها پستم این بود : ""سیلام دوستای خوفم ..وای چغد سرم درد میکنه"".. مرید که خشتکش به لرزه افتاده بود به دیدن دیدگاه شتافت و بدید : 1) کریم افسرده : سلام دنبالتون کردم واقعا زیبا بود ... 2) جمشید بی کس : وااای عالی بود لایک لایک ... 3) اسکندرغمگین :پروفایلتون رو لایک کردم واقعا محشره ... 4) چنگیز تنها : آخی چی شده عجیجم سرت درد میکنه وای بمیلم ... 5) حسنقلی: ای وای قرص نخوردی ؟کاش من جای شما مریض بودم ( .. 6) اصغر شرتی : از آشنایی باهاتون خیلی خوشوقتم از همین الان قول میدم پستاتون رو لایک و بازنشر کنم .. 7) قاسم بی آبجی: اگه اجازه بدید میخام آبجی صداتون کنم .. 8) حسن چولویی غروب کرده : الهی داداجی فدات بشه عجیجم.الهی داداجی بمیله نبینه سر دردتو.قوفونت بلم من ..9) اسفندیار غم زده و بی خواهر: راستش نمیدونم چطور بگم.ولی یه حسی بهم میگه شما دختر آرزوهای منی......... و ...
مرید زین صحنه بدید و در حالی که چشمانش از کاسه به بیرون هدایت میشد و خشتکش بین زمین و آسمان معلق بود و چنان نعره و موی کندنی برآورد که هیچ مریدی آنچنان ندیده بود و از منزل شیخ به مقصد صحرای کالاهاری به صورت پا مرغی شتافت و در آنجا خود و خشتکش را دفن کرد ...